นโกรธขึ้นมาทันที ผลกำไร5%ของโครงการยู่ฉวนซาน เมื่อกี้ก็ทำเธอใจสั่นไหวแล้ว ถ้าไม่ใช่ท่าทีที่แกร่งกล้าขนาดนั้นของเฉินเฟิง ทำให้เธอเข้าใจผิดว่าเฉินเฟิงยังมีคนหนุนหลัง เธอต้องช่วยเสี้ยเมิ่งเหยาตอบตกลงไปแล้วแน่ ๆ จากที่เธอดูแล้ว หน้าตาหรือจะไปสำคัญกว่าปากท้อง พวกเขาทั้งครอบครัวถ้ายังไม่มีช่องทางการมาของเงินอีก ก็ต้องไปกินลมชมวิวแล้ว
“แม่ค่ะ คนที่รับผิดชอบโครงการยู่ฉวนซานนั้นเขาเป็นเพื่อนนักเรียนของเฉินเฟิง” เวลานี้เสี้ยเมิ่งเหยาเปิดปากพูดขึ้นด้วยความเบื่อหน่าย ที่จริงเหตุผลที่ทำให้สองพ่อลูกเสี้ยฉี่ชาวมาในวันนี้ เธอพอเดาได้บ้างแล้ว ว่าเป็นเพราะเฉินเฟิงให้หลินจงเหว่ยกดดันพวกตระกูลเสี้ย ทำให้ตระกูลเสี้ยต้องเจอความลำบากในโครงการยู่ฉวนซานแน่
“เพื่อนนักเรียน?” หลินหลันมองเฉินเฟิงด้วยแววตาสงสัยทีหนึ่ง แล้วพูดว่า “เพื่อนนักเรียนอะไร ทำไมเขาถึงช่วยนายผิดใจกับตระกูลเสี้ย?”
“เพื่อนสมัยมหาลัยครับ เพื่อนร่วมเตียงชั้นบนชั้นล่าง ความสัมพันธ์ของพวกเราสนิทกันมาก แบบว่าเกือบจะใส่กางเกงตัวเดียวกันแล้ว” เฉินเฟิงพูดโกหกได้อย่างหน้าไม่แดงใจไม่สั่นเลยสักนิด
“มันก็ยังไม่ปลอดภัยอยู่ดี” หลินหลันเบ้ปาก แล้วพูดขึ้น “ทางที่ดีนายต้องรับประกันว่าเพื่อนคนนั้นของนายมีประสิทธิภาพมากพอ ถ้าครั้งนี้เมิ่งเหยากลับไปบริษัทไม่ได้ นายก็ไสหัวไปและยอมหย่ากับเมิ่งเหยาซะดี ๆ อย่ามาทำลายเมิ่งเหยาอีก”
“คุณแม่ คุณแม่วางใจได้เลยครับ เพ