บทที่ 23 สวนคืนกลับไป
ในเวลาเดียวกัน เสี้ยห้าวกลับกำลังถือโทรศัพท์ไว้ แล้วเดินไปเดินมาในห้องทำงาน จิตใจกำลังว้าวุ่นอย่างบอกไม่ถูก
เวลาผ่านไปทั้งบ่ายแล้ว คาดว่ากู้ตงเชินก็น่าจะจัดการเสร็จเรื่องแล้ว เสี้ยห้าวคิดอยู่ในใจ
ที่ทำเรื่องนี้ เขาก็แบกรับความเสี่ยงไว้มากมายเหมือนกัน ถ้าหากว่าเสี้ยหยุนเสิ้งรู้เรื่องเข้าว่า เขาช่วยเหลือคนนอกให้มาต่อกรกับคนในครอบครัวนั้น เขาก็คงต้องโดนเสี้ยหยุนเสิ้งลงโทษอย่างหนักแน่ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลเสี้ยก็ไม่มีประโยชน์
แต่ว่าถ้าหากเรื่องนี้สำเร็จ ผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับก็มากมายเช่นกัน ขอแค่กู้ตงเชินจัดการเสี้ยเมิ่งเหยาได้สำเร็จ เปลี่ยนข้าวสารให้เป็นข้าวสุกได้ แล้วมีคลิปวิดีโอมาอยู่ในมือเขา เขาก็จะสามารถทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ในกำมือของเขาได้ตามต้องการ
และรวมกับกู้ตงเชินที่เป็นที่พึ่งให้เขาแล้ว เขาอยู่ในตระกูลเสี้ย ก็จะสามารถเดินกร่างได้แล้ว!
พอคิดถึงตรงนี้ เสี้ยห้าวก็อดที่จะดีใจขึ้นมาไม่ได้ อดใจรอไม่ไหวจนต้องต่อสายโทรหากู้ตงเชินขึ้นมา
เวลานี้ที่โรงพยาบาล กู้ตงเชินเพิ่งผ่าตัดเสร็จ มือที่โดนอาเหาฟันขาดนั้น ถึงแม้ว่าจะพยายามต่อกลับไปได้ แต่ว่าหลังจากนี้จะฟื้นฟูกลับมาให้เป็นปกตินั้น คงจะไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว
เพราะฉะนั้นตอนนี้กู้ตงเชินเสียดายจนลำไส้ยังเขียวแล้ว เขาไม่ควรไปเชื่อคำเป่าหูของเจ้าโง่เสี้ยห้าว จนหาเรื่องมาใส่ตัวแบบนี้
จะพูดถ
