้นเลย แบบนี้ถึงเรียกว่าเพื่อนตายของจริง!
“อีกอย่าง เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่วันนี้ ถ้ามีใครกล้าพูดออกไปแล้วละก็……” เฉินเฟิงค่อย ๆ ยิ้มขึ้น แล้วตบโต๊ะยาวในห้องส่วนตัวเบา ๆ “ผลัว” โต๊ะหินอ่อนยาวที่หนาสามนิ้วก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ!
“มันก็จะมีจุดจบเหมือนกับโต๊ะ” เฉินเฟิงพูดเสียงเรียบ พอพูดจบ เขาก็อุ้มเสี้ยเมิ่งเหยาลุกขึ้น แล้วออกจากห้องส่วนตัวไป
สวบ!
ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนสีหน้าเหมือนสีดิน รีบหลีกทางให้เขาอย่างพร้อมเพรียงกัน ไม่มีใครกล้าขวางทางสักคน!
“สืบ! ไปสืบมาให้ฉันซิ! ฉันอยากรู้ว่ามันเป็นใคร!” หลังจากเฉินเฟิงจากไปแล้ว กู้ตงเชินที่จับข้อมือที่เลือดไหลไม่หยุด แล้วเปิดปากพูดขึ้นอย่างยากลำบาก
“ท่านเชิน มันชื่อเฉินเฟิงครับ” ลูกน้องที่เฝ้าอยู่หน้าประตูเมื่อกี้ค่อย ๆ พูดขึ้นเสียงอ่อน
“เฉินเฟิง? !”
กู้ตงเชินจ้องจนตาจะถลนแล้ว ข่าวนี้เกือบจะทำให้เขาตะลึงจนสลบแล้ว
นี่ก็คือสามีที่ไร้ค่าคนนั้นของเสี้ยเมิ่งเหยาเหรอ? ! เจ้าคนไร้ค่าที่เสี้ยห้าวพูดมาว่าโดนสวมเขาแล้วได้แค่โกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไรคนนั้นเหรอ!
“ฮา ฮา!”กู้ตงเชินเริ่มหัวเราะอย่างขมขื่น เขาหัวเราะจนน้ำตาไหลออกมาแล้ว ถ้าหากผู้ชายอย่างนี้ยังเป็นคนไร้ค่าแล้วล่ะก็ ในใต้หล้านี้ ก็คงไม่มีผู้ชายคนไหนไม่ไร้ค่าแล้ว
ไอ้เสี้ยห้าวนะเสี้ยห้าว!
กูจะยำแม่มึงแน่!
“พี่ใหญ่ ฟังผมสักคำนะ ก็ถือซะว่าเอามือข้างนี้ซื้อบทเรียนสักครั้งก็แล้วกัน อย่าไปหาเรื่องกับคนคนนั้นอีก
