เลย!” อาเหามองมือขาดที่ตกอยู่บนพื้นของกู้ตงเชินทีหนึ่ง สีหน้าดูหนักใจสุด ๆ
“อาเหา เฉินเฟิงคนนั้น เขาแข็งแกร่งขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ? ถ้าหากนายใช่ปืนสู้กับเขา จะสามารถฆ่าเขาได้ไหม?” กู้ตงเชินยังถามอย่างไม่ตายใจ เขาอยู่ในชางโจวมายี่สิบกว่าปี ยังไม่เคยเสียเปรียบให้ใครขนาดนี้มาก่อน ถ้าหากคนในวงการนี้รู้เข้าว่า เขาโดนคนคนหนึ่งที่เป็นลูกเขยที่แต่งเข้าบ้านคนอื่นมาตัดมือไปข้างหนึ่งแล้วละก็ งั้นเขาก็ไม่ต้องอยู่ในวงการนี้ต่อแล้ว
อาเหาส่ายหน้าแล้วพูด “พี่ใหญ่ อย่าคิดเลย อยู่ต่อหน้าเขา ผมไม่มีโอกาสลั่นไกปืนด้วยซ้ำ”
“ซี่”
กู้ตงเชินสูดอากาศเย็น ๆ เข้าลึก ๆ แม้แต่โอกาสลั่นไกปืนยังไม่มีเลยเหรอ?
“ผมไม่รู้ว่าเฉินเฟิงคนนั้นทำไมถึงยอมเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้าน แต่คนแบบเขา ถ้าหากอยากจะอยู่ในวงการนี้แล้วละก็ อย่างน้อยก็ต้องได้เป็นถึงระดับหัวมังกรอยู่ในชางโจวนี้แน่นอน” อาเหายังคงพูดต่อ
กู้ตงเชินไม่พูดอะไรแล้ว เขารู้ว่าตัวเองไม่มีโอกาสแก้แค้นแล้วสักนิด เขาอยู่ในวงการนี้มายี่สิบกว่าปี แน่นอนต้องรู้อยู่แล้วว่า ถ้าอยากจะเป็นระดับหัวหน้าหัวมังกรของตลาดมืดที่ใหญ่ที่สุดนั้นมันยากแต่ไหน พูดได้ว่า ตลอดชีวิตของเขากู้ตงเชินก็ยังไม่สามารถไปถึงตำแหน่งนั้นได้เลย
แต่เฉินเฟิง อาเหากลับแค่รู้จักเขาแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ ไม่ถึงสิบนาที ก็ให้คำตีค่ากับเฉินเฟิงได้ขนาดนี้แล้ว
นี่ก็เห็นได้ชัดว่า พละกำลังที่แท้จริงที่หลบซ่อนไว้ของเฉินเฟิง
