บทที่ 32 เป้าหมาย: หลิวซิ่น
ท่านถูกจ้าวยอดเขาปะสานฟ้าใช้นิ้วเดียวบดขยี้จนสิ้นชีพ
จำนวนหน้าที่หลงเหลือของคัมภีร์ร้อยชาติในปัจจุบัน: เก้าสิบห้า
เริ่มต้นใหม่หนึ่งชาติภพ ท่านสามารถที่จะเลือกหนึ่งอย่างจากผลเก็บเกี่ยวในชาติภพก่อนหน้าดังต่อไปนี้:
หนึ่ง:สมบัติ
สอง:ระดับพลัง
สาม:อายุขัย
สี่:ละทิ้งผลเก็บเกี่ยวทั้งหมด ตามประสบการณ์ในชาติภพก่อนหน้าสุ่มปลุกพรสวรรค์หนึ่งอย่าง
“ผู้ที่ถูกเรียกชื่อจงเดินมาเบื้องหน้าข้า”
เสียงของหลิวซิ่นดังขึ้นจากบนแท่น หากลวี่หยางในยามนี้กลับนิ่งงันเป็นเวลานาน จิตใจดูเหมือนจะยังคงหยุดนิ่งอยู่ที่เพลงกระบี่ที่เปี่ยมด้วยโทสะในชาติก่อน
“มดปลวกเขย่าต้นไม้ใหญ่ กลับก็มิผิด….”
ลวี่หยางพ่นลมหายใจยาว แม้ได้ประจักษ์ด้วยตนเองถึงความห่างไกลระหว่างตนกับเจินเหรินวางรากฐานแต่หัวใจกลับไร้ซึ่งความท้อถอย ตรงกันข้ามกลับยิ่งเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นรุนแรงกว่าเดิม
มีคัมภีร์ร้อยชาติอยู่ในครอบครอง สิ่งที่มิอาจจะล้มตนเองได้ จะเพียงแค่ทำให้ตนเองแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
อย่างมากก็แค่เริ่มต้นใหม่อีกครั้งเท่านั้น
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ลวี่หยางจึงหันไปมองหน้าจอของคัมภีร์ร้อยชาติอีกครั้ง
ชาติก่อนเขาทุ่มเทฝึกฝนอย่างเอาจริงเอาจัง นอกจากพลังบำเพ็ญเพียรขั้นที่หกของการรวมลมปราณแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดติดตัวมาอีก
ทว่าเขาไม่อาจเลือกพลังบำเพ็ญเพียรนั้นได้
ตราบใดที่ยังมีภัยแฝงของคัมภีร์เก้าแปรมังกรอยู่ เขาก็ไม่อาจฝึกวิชานั้
