นได้อีก หาไม่แล้วก็ไม่ต่างกับพกพาระเบิดเวลาติดตัวไป
“ข้าเลือก…พรสวรรค์”
กำลังสรุปประสบการณ์ในชาติภพก่อนหน้าให้แก่ท่าน…หลังจากที่ท่านได้สิ้นชีพ วีรกรรมที่ชักกระบี่ฟันระดับวางรากฐานก็ได้ถูกผู้คนแพร่กระจาย ผู้คนนับไม่ถ้วนก็เย้ยหยันว่าท่านไม่ประมาณตน กลับมิทราบว่าท่านตามจริงแล้วมิใช่ว่ามิได้มีผลงานอันใดแม้ท่านจะยังคงมิได้ทำร้ายเจินเหรินระดับวางรากฐานเลยแม้แต่น้อย แต่ในชั่วขณะที่ท่านใกล้จะถูกบดขยี้จนสิ้นชีพ ท่านได้ทะลวงคอขวดในด้านวิชากระบี่อย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้จ้าวยอดเขาปะสานฟ้าจำต้องเพิ่มแรงหนึ่งส่วนจึงจะสามารถบดขยี้ท่านจนสิ้นชีพได้ หลังจากจบเรื่องก็ทอดถอนใจว่าท่านแม้จะเป็นเพียงมดปลวก แต่ก็ยังมีฝีมืออยู่บ้าง
ท่านได้ปลุกพรสวรรค์สีม่วง :มีฝีมืออยู่บ้าง
มีฝีมืออยู่บ้าง: ไม่ว่าจะพบเจอการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด ขอเพียงอยู่ในขีดจำกัดความสามารถของท่าน ท่านก็สามารถที่จะรับมือได้อย่างคล่องแคล่วสองกระบวนท่า
“นี่มันพรสวรรค์อะไรกัน?”
ลวี่หยางขมวดคิ้ว เผินดูแล้วเหมือนจะเป็นวิชาเทพป้องกันที่สมบูรณ์แบบ ทว่าในคำอธิบายของพรสวรรค์กลับระบุว่า “ภายในขีดจำกัดของความสามารถ” ซึ่งดูคล้ายถูกหักล้างความเด็ดขาดลงไปเล็กน้อย
แต่ไม่นานนักเขาก็ไม่ครุ่นคิดกับเรื่องนี้อีก ท้ายที่สุดแล้วที่เลือกพรสวรรค์ ก็เพื่อหลีกเลี่ยงภัยแฝงจากคัมภีร์เก้าแปรมังกรในชาติก่อนเป็นหลัก
พรสวรรค์แข็งแกร่งย่อมดีที่สุด หากอ่อนแอก็ไม่เป็
