ที
ระหว่างการบีบคั้นจากความตายนั้น ก็ทำให้ผู้ชายสักลายเสือก็กลัวขึ้นมาในที่สุด แววสังหารในสายตาของเฉินเฟิงทำให้เขาไม่มีความสงสัยใด ๆ ถ้าตัวเองยังไม่ยอมพูดอีก ก็คือได้ตายแน่ ๆ
“เจ……วาย!”
“เมียนาย……อยู่ที่คลับเจวาย!”
ปัง!
ผู้ชายสักลายเสือโดนเฉินเฟิงโยนไปไกลสิบกว่าเมตร จนกระทบกับเสาที่อยู่ไกล ๆ รอเขาพยายามลุกขึ้นได้ และเงยหน้าขึ้นมานั้นตรงหน้าก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเฉินเฟิงแล้ว
เฉินเฟิงวิ่งสุดพลัง ดวงตาแดงก่ำ เขามาถึงตระกูลเสี้ยสามปีนี้ เขาไม่เคยมีภาวะอารมณ์ที่โกรธเกลียดได้ขนาดนี้มาก่อน!
มังกรก็มีเกล็ดที่เป็นจุดอ่อน พอแตะโดนก็ต้องโกรธ!
และเสี้ยเมิ่งเหยา ก็คือเกล็ดของเขา!
ไม่ว่าจะเป็นใคร พอแตะโดนแล้ว ก็จะต้องตายทั้งนั้น!
อยู่ภายใต้ความโกรธเกลียดถึงขีดสุดนั้น เฉินเฟิงใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที ก็พุ่งมาถึงหน้าประตูของคลับคลับเจวายแล้ว
ที่หน้าประตูคลับ มีผู้ชายมีลายสักบนตัวยืนอยู่สามคน
พอเห็นเฉินเฟิงที่กำลังโกรธจัดนั้น ทั้งสามคนก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างรู้ตัว
“นายมาหาใคร?”
“ปัง!”
สิ่งที่ตอบกลับเขาคือหมัดเหล็กของเฉินเฟิง
แค่หมัดเดียว ผู้ชายมีรอยสักคนแรกก็สันจมูกแตกละเอียด เลือดสด ๆ ไหลออกมาแล้วกระเด็นไปข้างหลัง
“เสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ไหน?” น้ำเสียงเฉินเฟิงเย็นยะเยือก ราวกับภูตผีที่มาขุมนรกมืด
“เชี่ย! แม่งนี่ ใครวะ กล้าบุกเข้ามาถึงที่ของพวกเรา!”
“คนไม่รู้จัดคำว่าตาย กล้ามาหาเรื่องถึงคลับเจวายเลยเห
