ถึงว่าเสี้ยห้าวจะจิตใจคับแคบได้ถึงเพียงนี้
“คุณปู่ คุณปู่มีสิทธิ์อะไรมาตบผม? คุณปู่ถามยัยเด็กขายตัวนี่ดูซิว่า มันเอาอะไรไปเจรจากับหลินจงเหว่ย นอกจากร่างกายมันแล้ว มันจะไปมีทุนอะไรอย่างอื่น ! ” เสี้ยห้าวถามขึ้นอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ วันนี้เขาโดนโจมตีอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาขาดสติเส้นสุดท้ายไปแล้ว จนแม้แต่เสี้ยหยุนเสิ้งเขาก็ยังกล้าต่อล้อต่อเถียง
พอคำพูดนี้ของเสี้ยห้าวพูดจบลงแล้ว สายตาที่เหล่าสมาชิกของตระกูลเสี้ยมองไปทางเสี้ยเมิ่งเหยาก็เปลี่ยนไป ใช่ซิ เสี้ยเมิ่งเหยาเอาอะไรไปเจรจากับหลินจงเหว่ย หลินจงเหว่ยปฏิเสธบริษัทอื่นมากมาย แล้วทำไมถึงได้ยอมพูดคุยธุรกิจกับเสี้ยเมิ่งเหยาเพียงคนเดียว?
พอเห็นสายตาที่แปลกใจของคนอื่นแล้ว เสี้ยเมิ่งเหยาก็อดที่จะน้อยใจไปไม่ได้ เธอต้องรู้อยู่แล้วว่าในสมองของคนอื่น ๆ กำลังคิดอะไรอยู่ แต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมหลินจงเหว่ยถึงได้ยอมร่วมงานกับตระกูลเสี้ย
หรือว่าเป็นเพราะ……เฉินเฟิงเหรอ? !
อยู่ ๆ เสี้ยเมิ่งเหยาก็นึกถึงข้อความWechatที่เฉินเฟิงส่งมาให้ตัวเองเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
เฉินเฟิงรู้จักหลินจงเหว่ย!
เสี้ยเมิ่งเหยาอยู่ ๆ ก็เข้าใจขึ้นมา แต่สิ่งที่ตามมาก็คือในใจเธอกลับเกิดความสงสัยบางอย่างขึ้น เฉินเฟิงไปรู้จักกับบุคคลยิ่งใหญ่แบบหลินจงเหว่ยนี้ได้ยังไงกัน?
ไม่มีเวลาให้เธอคิดมาก เสี้ยหยุนเสิ้งที่หวังไว้แต่กลับผิดหวัง เขาเตะเสี้ยห้าวไปหนึ่งทีจนล้มกับพื้น หลังจากนั้นก็
