บทที่ 13 เชื่อใจฉันไหม
หลังจากที่เสี้ยฉี่ชาวและเสี้ยห้าวโดนคนของตระกูลเสี้ยยกกลับไปแล้วนั้น เฉินจงก็โทรศัพท์หาเฉินเฟิงสายหนึ่ง
เฉินเฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เฉินจงไม่ได้ทำให้เขาผิดหวัง ทำให้สองพ่อลูกเสี้ยฉี่ชาวเดินเข้ามาแล้วนอนออกไปได้จริง ๆ
เฉินเฟิงอารมณ์ดีมาก ๆ แต่เวลานี้ที่ห้องประชุมอาคารหยุนเสิ้ง ผู้คนตระกูลเสี้ยต่างก็กำลังหน้าตาโศกเศร้า
หลังจากที่เสี้ยฉี่ชาวและเสี้ยห้าวฟื้นขึ้นมาแล้วนั้น ก็โดนเสี้ยหยุนเสิ้งที่กำลังโมโหหนักตบหน้าไปติด ๆ กันอีกหลายฉาด
ตีให้ตายเสี้ยหยุนเสิ้งก็คิดไม่ถึงว่า พอส่งสองพ่อลูกเสี้ยฉี่ชาวไปแล้ว ไม่เพียงไม่ได้ร่วมงานกับบริษัทติ่งเฟิง กลับยังทำให้ผู้รับชอบบริษัทติ่งเฟิงโกรธขึ้นมาอีก
ตอนนี้อย่าพูดเรื่องได้ร่วมโครงการบ้านพักตากอากาศยู่ฉวนซานเลย ต่อไปตระกูลเสี้ยจะผ่านด่านยากนี้ไปได้หรือไม่ก็ยังเป็นปัญหาอยู่
ในเมื่อตอนนี้สิ่งเดียวที่เป็นอาวุธที่ดีที่สุดของตระกูลเสี้ยนั้น ก็คือทีมวิศวกรรมทั้งหลายที่อยู่ในมือตอนนี้ แต่พอหลังจากที่หลินจงเหว่ยปล่อยคำพูดออกมาประโยคเดียวเท่านั้น ก็ทำให้ไม่มีบริษัทไหนกล้าใช้ทีมงานของตระกูลเสี้ยอีกเลย ทีมงานตั้งหลายพันคนไม่ได้ทำงาน แต่ก็ยังต้องจ่ายเงินเดือนให้อยู่เหมือนเดิม
นี่มันทำให้ตระกูลเสี้ยโดนบีบให้ถึงที่ตายแล้ว
“ไอ้คนเรื่องสำเร็จละไม่มี เรื่องแย่ ๆ ละมีเต็มไปหมด” โต๊ะประชุมโดนเสี้ยหยุนเสิ้งที่โกรธจัดตบจนเกิดเสียงดังปัง ปัง เสี้ย
