จเข้าลึก ๆ แล้วลุกขึ้นมาพูด
ถึงแม้ตัวเธอก็รู้สึกว่าคำพูดของเฉินเฟิงดูเป็นไปไม่ได้ แต่เธอยินดีเชื่อใจเฉินเฟิงสักครั้ง ในเมื่อนี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเฟิงจริงจังขนาดนี้ ตั้งแต่ที่พวกเขาแต่งงานกันมาสามปี
ถึงแม้จะรู้ว่าที่เฉินเฟิงพูดมานั้นจะเป็นคำพูดมั่วซั่ว แต่เธอก็ยินดีที่จะไปลองดูเพื่อเฉินเฟิงสักครั้ง!
คนที่ยืนขึ้นมา ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเป็นเสี้ยเมิ่งเหยา ? !
ผู้คนทั้งตระกูลเสี้ยต่างก็ตกใจอ้าปากค้าง ผู้หญิงคนนี้ บ้าไปแล้วเหรอ?
แม้แต่สองพ่อลูกเสี้ยฉี่ชาวยังโดนไล่ออกมา เธอยังไปเอาความกล้ามาจากไหนอีก?
ใบหน้าแก่ย่นของเสี้ยหยุนเสิ้งก็เต็มไปด้วยความตกใจ แต่ว่าหลังจากความตกใจผ่านไปแล้ว เขาก็ทอดถอนใจออกมาอีกครั้ง ตระกูลใหญ่อย่างตระกูลเสี้ย มีสมาชิกเกือบร้อยคน สุดท้ายคนที่ก้าวยืนออกมา คิดไม่ถึงจะเป็นแค่เด็กผู้หญิงเพียงคนเดียว
“เมิ่งเหยา เธอ……มีความมั่นใจไหม?” เสี้ยหยุนเสิ้งขยับริมฝีปาก แล้วถามขึ้น ที่จริงในใจของเขาเข้าใจดี ถึงแม้ว่าใครเป็นคนไปเจรจา ความหวังก็ริบหรี่เหลือเกิน
“ถ้าไม่ลองดู แล้วจะรู้ได้ยังไงล่ะคะ” เสี้ยเมิ่งเหยาพูดขึ้นเสียงเรียบ
“เรื่องแบบนี้จะมาลองดูได้ยังไง? ถ้าหากเมิ่งเหยาเป็นเหมือนพวกคุณลุงใหญ่ ทำให้ประธานหลินไม่พอใจขึ้นมาอีก จะทำยังไง?” เสี้ยจื่อหลันพร่ำบ่นขึ้นมาประโยคหนึ่ง
“หุบปาก!” เสี้ยเจิ้งหยูถลึงตาเย็น ๆ ใส่เสี้ยจื่อหลันทีหนึ่ง ยัยลูกสาวโง่เขลาของตัวเองนี้ ไม่มีทางช่วยแ
