ิงเข้าใจดีมาก ในช่วงสามปีของการส่งอาหาร สำหรับคนที่อยู่ที่ฐานล่างของสังคม บางครั้งมันก็ยากที่จะมีชีวิตอยู่
บางทีสำหรับตัวเอง มันเป็นเพียงการตัดสินใจเล็กน้อย แต่สำหรับหวังต้าไห่และคนอื่นๆ การตัดสินใจครั้งนี้ เป็นถึงเรื่องของชั่วชีวิต
เสิ่นหงชังรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อเฉินเฟิงพูดเช่นนี้ เขาก็จะต้องไว้หน้าของเฉินเฟิงโดยธรรมชาติอยู่แล้ว
“ยังไม่ขอบคุณนายน้อยเฉินเหรอ!”เสิ่นหงชัง มองคนพวกนั้นด้วยสายตาเย็นชา
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังต้าไห่และคนอื่นๆ ก็รีบปีนขึ้นไปหาเฉินเฟิง และก้มหัวขอโทษ
เฉินเฟิงไม่ได้พูดอะไรเลย เขาหวังเพียงว่าหลังจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ หวังต้าไห่และคนอื่นๆจะมีความทรงจำที่ยาวนาน ไม่ใช่ทุกคนที่ดีเท่ากับตัวเขาในครั้งนี้
เสิ่นหงชังก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน การแสดงของเฉินเฟิงยังคงทำให้เขาประหลาดใจมาก และมันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับนายน้อยของตระกูลใหญ่คนอื่นๆ ที่เขาเคยพบมา
เฉินเฟิงไม่เพียงแต่ไม่ได้ใช้อำนาจเหนือกว่า แต่ดูเหมือนเขาจะไม่มีความเย่อหยิ่งแม้แต่น้อย ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินจงพูด เขาคงไม่เชื่อแน่ๆ ว่าคนนี้ที่อยู่ต่อหน้าเป็นคนมาจากตระกูลเฉินในเมืองหลวง
และคนนี้…….
ยังขี่จักรยานไฟฟ้ามาด้วย
เสิ่นหงชังอดไม่ได้ที่จะมองไปที่จักรยานไฟฟ้าที่ขาดเป็นชิ้นๆ บนพื้นด้วยสีหน้าแปลกๆ
“นายน้อย เราเข้าไปกันเถอะ” ในขณะนี้ เฉินจงยืนขึ้นด้วยรอยยิ้ม
เฉินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย และนำทางโดยเ