้าเยียบเย็น ใจเพียงคิด นิ้วก็ชี้ไปทันที เดิมทีมหาธารากระบี่ใสกระจ่าง ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต
แสงโลหิตแปรเทพอสูร!
วิชาเทพนี้ แม้ฤทธิ์เดชยิ่งใหญ่ เลื่องลือว่า“เพียงเฉียดก็เจ็บ เพียงถูกก็สิ้น”ทว่าข้อเสียก็คือ ต้องกระทบถูกจริงจึงจะปรากฏฤทธิ์
พลาดไปเพียงนิดเดียว ก็เป็นเพียงกลลวงไร้ค่า
ทว่าในแผนภาพค่ายกลกระบี่ธาราสวรรค์ชำระโลหิตลวี่หยางกลับแก้ไขข้อบกพร่องนี้ไปแล้ว ตราบใดที่อยู่ในค่าย ก็เท่ากับจมอยู่ในมหาธาราแห่งแสงโลหิตเทพอสูร!
อีกนัยหนึ่ง เพียงแค่เขาปลดปล่อยมันออกมา…ก็ย่อมต้องโดน!
ชั่วขณะเดียวกัน ลู่หยวนฉุนก็รู้สึกดั่งผืนดินสั่นสะท้าน ศิษย์ร่วมนิกายที่เหลือต่างกรีดร้องคำแล้วคำเล่า ก่อนร่างจะแปรเป็นเพียงหนังว่างเปล่าเรียงรายในพริบตา!
“แย่แล้ว!”
สีหน้าลู่หยวนฉุนเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดทันใด ครั้นกัดฟันแน่น มุทราในมือพลันสลับแปรปรวนกระจกวิเศษแสงทองเหนือศีรษะจึงก่อกำเนิดคลื่นพลังสับสนคลุ้มคลั่งขึ้นมา
ลวี่หยางเพียงกวาดตามองก็เข้าใจแจ่มชัด
“คิดจะระเบิดสมบัติ? ช่างเพ้อฝันสิ้นดี!”
กระจกทองคำนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นสมบัติชั้นสูง หากลู่หยวนฉุนบังคับให้มันระเบิด ก็อาจมีหวังฉีกทะลุค่ายกล สร้างเส้นทางรอดออกมาได้จริง
แต่เงื่อนไขคือ หากลวี่หยางไม่รู้ค่ายกล!
โดยทั่วไปค่ายกลแม้มีผู้คุมค่ายกลอยู่ ก็ได้เพียงหมุนเวียนไปตามกฎที่กำหนดไว้ เรียกว่าค่ายตายแต่หากมีผู้บำเพ็ญเพียรแห่งค่ายกลสถิตอยู่ด้วย ย่อมต่