ายย่อยส่วนใหญ่ ผลงานของพวกเขาไม่ดีพอที่จะโดดเด่นขึ้นมา บนแพลตฟอร์มทางการ พวกเขาจึงต้องพยายามหาช่องทางจําหน่ายเพิ่ม เพื่อเพิ่ม โอกาสในการทําเงิน เมื่อผู้พัฒนาไม่มีความสามารถในการแข่งขันสูงพอ ผู้จัดจําหน่ายย่อมมีอํานาจใน
การต่อรองมากกว่า เพราะช่องทางจําหน่ายกมุทรัพยากรและผู้เล่นไว้ในมือ ตอนนี้ไม่เว่อร์เกินไปเลยที่จะบอกว่าผู้จัดจําหน่ายรายย่อยในจีนเขี้ยวลากดินกัน
สุดๆ หลายเจ้าขอส่วนแบ่งมากกว่า 70% ดังนั้นถึงอัตราส่วนแบ่ง 50:50 ของแพลตฟอร์มเจาลู่จะดูหน้าเลือด แต่ก็ไม่ได้
สูบเลือดสูบเนื้อกันขนาดนั้น อยู่ที่ว่าเอาไปเทียบกับใคร ถังอี้ซู่พยายามจําข้อมูลพื้นฐานที่หลี่หย่าต๋าเล่าให้ฟัง แต่ยังไม่ทันจะจําได้แม่น พนักงานคนหนึ่งก็เดินเข้ามาเรียก “ผู้อํานวยการถัง ตัวแทนจากบริษัทแรกมาถึงแล้ว ค่ะ อาจเพราะวันนี้รถไม่ติดก็เลยมาถึงก่อนเวลาสิบนาที” วิธีเรียกถังอี้ซู่ก็เป็นปัญหาเหมือนกัน ส่วนใหญ่นอกจากไม่กี่คนในเถิงต๋าที่ถูกเรียกว่าบอส X ทุกคนจะเรียกกันด้วยชื่อ หรือไม่ก็มีพี่นําหน้า เพราะบรรยากาศการทํางานในเถิงต๋าค่อนข้างสนิทสนมกลม เกลียว ไม่มีการแบ่งลําดับชั้นมากนัก แค่ทุกคนมีหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองและดูแล งานที่แตกต่างกันไป แต่ปัญหาคือถังอี้ซู่เด็กกว่าและมีประสบการณ์น้อยกว่าพนักงานกลุ่มน้ี จะเรียกว่า ‘พี่’ ก็ฟังดูไม่เหมาะ แต่ถ้าเรียกชื่อเฉยๆ หรือเรียก ‘น้องถัง’ ก็ไม่เหมาะอีก เหมือนกัน ดังนั้นตามธรรม
