แต่ทันทีที่ไปถึงตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว เขาก็เห็นหูเสี่ยนปินเดินลากกระเป๋าเดินทาง
ออกมาจากตึก เผยเชียนผงะไป “นี่คุณ…” หูเสี่ยนปินพูดขึ้น “อ๋อ ผมส่งงานเรียบร้อยตั้งแต่ตอนเช้าแล้วครับบอสเผย
ตอนนี้กําลงัจะมุ่งหน้าไปเที่ยวทันที
“ผมได้เพื่อนเที่ยวแล้ว ผมขอให้พี่หวงไปเที่ยวกับผมครับ” เผยเชียนงงเล็กน้อย “หวงซื่อปั๋วเหรอ
“เอ่อ… ทําไมเร็วจัง หมายถึงเปาซวี่พร้อมแล้วเหรอ “แล้วนี่พวกคุณตั้งใจจะเที่ยวกันในประเทศเหรอ” แน่นอนว่าไม่มีปัญหาอะไรที่หวงซื่อปั๋วเลือกไปเที่ยวกับหูเสี่ยนปิน เพราะหวงซื่อ ปั๋วเป็นผู้จัดการเฟยหวงสตูดิโอ ถ้าพาเขาไปเที่ยวก็จะทําให้งานของเฟยหวงสตูดิโอ คืบหน้าช้าลงหนึ่งเดอืน แน่นอนว่าเผยเชียนก็ต้องโอเคอยู่แล้ว ทั้งสองเตรียมตัวเร็วมาก ใช้เวลาแค่ช่วงเช้าก็ส่งมอบงานเสร็จ ซึ่งก็ไม่มีปัญหา เหมือนกัน เพราะยิ่งส่งมอบงานเร็ว ก็ยิ่งมีปัญหามากขึ้น งานก็จะติดขัดจนคืบหน้าช้า ลง
เผยเชียนสงสัยแค่ว่าฝั่งเปาซวี่พร้อมแล้วเหรอ สองคนนี้ถึงจะออกไปเที่ยว วันหยุดสุดสัปดาห์ทํางานไม่ได้ เปาซวี่ไม่น่าจะตั้งบริษัททัวร์เสร็จภายในวันสองวัน
อย่าว่าแต่จ้างคนหรือกําหนดโปรแกรมทัวร์เลย แค่จดทะเบียนบริษัทก็ไม่น่าจะทําทัน แถม ‘การเดินทางแบบปุบปับ’ นี้เห็นได้ชัดว่ามีข้อจํากัดเรื่องจุดหมายปลายทาง
พวกเขาเที่ยวได้แค่ในจีนหรือประเทศท่ียกเว้นวีซ่า จะเที่ยวในจีนหรือต่างประเทศก็มีงบเทา่กัน ทําไมไม่ไปเที่ยวต่างประเทศกันล่ะ
