ปาซวี่ไม่ได้ไปออกทริปเหรอ การคัดเลือกพนักงานดีเด่นครั้งนี้ช่างไร้จิตวิญญาณ แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ ผลโหวตนี้กําหนดโดยพนักงานเถิงต๋า ผลลัพธ์ไม่สามารถ
เปลี่ยนแปลงได้ เผยเชียนเดินไปหาเปาซวี่พร้อมถ้วยรางวัล “ยินดีด้วย! ลองคิดดูนะว่าจะเอางบ
ตามฝันไปทําอะไร” เปาซวี่ได้สติกลับมาอีกครั้งและรับถ้วยรางวัลจากบอสเผยด้วยความปีติยนิดี ที่เขาดีใจไม่ใช่เพราะได้เป็นพนักงานดีเด่นและได้งบตามฝัน จริงๆ แล้วเขาไม่
สนใจเรื่องพวกนี้เลย เขาแค่ดีใจที่ไม่ต้องไปเที่ยวอีกแล้ว! ถึงจะยังเสี่ยงโดนลากไปเที่ยวไปเพื่อนคนอื่นอยู่ก็เหอะ…
แต่ฉันเพิ่งจะได้เป็นพนักงานดีเด่นอันดับหนึ่งนะ ยังจะให้ฉันไปเที่ยวเป็นเพื่อนอีก
เหรอ คิดว่าเหมาะสมไหม ถ้ายังมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้างก็ไม่ควรทําอะไรแบบนั้น เพราะงั้นเปาซวี่จึงคิดว่าตัวเองน่าจะปลอดภัยไปอย่างน้อยหกเดือนและเล่นเกมอยู่
บ้านได้อย่างสบายใจ
“บอสเผยครับ ผมยังไม่ได้คิดเลยว่าจะใช้งบตามฝันยังไง ผมขอไปคิดก่อนแล้ว ค่อยมาบอกทีหลังได้ไหมครับ” เปาซวี่ถาม เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้งบตามฝัน จึงไม่เคยคิดเลยว่าจะเอาเงินไปเริ่มกิจการ
ในอุตสาหกรรมไหน เผยเชียนพยักหน้า “ได้สิ” หลังจากตอบเปาซวี่ เผยเชียนก็หันไปหาหูเสี่ยนปิน “ช่วงที่ผ่านมาคุณทํางานหนัก มาก พักเรื่องงานไว้ก่อนแล้วออกไปเท่ียวให้สนุก ฝากกลับเกิดชั่วกัปกัลป์ไว้ให้ลูกน้อง ของคุณจัดการ ถือเป็นโอกาสดีในการฝึกคนใหม่ๆ ด้วย
“ตามธรรมเนียม คุณเล
