ลกที่พวกเขาจะลงทนุในอสังหาริมทรัพย์ เผยเชียนกลัวว่าผู้ขายคนนี้จะบังเอิญเป็นหนึ่งในนักลงทุนเหล่านั้น ถ้าอีกฝ่ายจํา
เขาได้ก็ฉิบหายแน่นอน เผยเชียนถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นเชอหรง เยี่ยมเลยๆ ฉันไม่รู้จักคนนี้ โลกนี้จะเกิดเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง คงเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะสุ่มเลือกบ้าน
สักหลักในเมืองใหญ่อย่างจิงโจวแล้วบังเอิญเจอคนรู้จัก แบบนั้นไม่สมเหตุสมผลเลย
“สวัสดีครับ ผมแซ่เผย” เผยเชียนจับมือกับเขาอย่างสุภาพ
“แซ่เผยเหรอ” เชอหรงผงะไป
แซ่เผยไม่ใช่แซ่ที่ใช้กันแพร่หลาย พอได้ยินปุ๊บเขาก็นึกถึงบอสเผยแห่งเถิงต๋าปั๊บ แต่เขาก็รีบปัดความคิดไร้สาระนั้นทิ้งไป จะเป็นบอสเผยได้ไง!
บอสเผยเนี่ยนะจะสนใจบ้านหลังนี้ อีกอย่างถ้าบอสเผยอยากซื้อจริงๆ ก็คงไม่มีทางดําเนินการทุกอย่างด้วยตัวเอง หรอก น่าจะส่งลูกน้องมาจัดการให้ แถมบอสเผยก็ไม่น่าจะซื้อบ้านแค่หลังเดียว ต้อง ซื้ออาคารทั้งหลังเหมือนอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย เชอหรงจึงเลิกมโนเพ้อพกไปไกลและปฏิบัติกับเผยเชียนเหมือนผู้ซื้อธรรมดา
ทั่วไป อีกฝ่ายคงไม่มีความเกี่ยวข้องกับบอสเผยแห่งเถิงต๋าคอร์เปอเรชัน ทั้งสองนั่งลงและคุยกันเรื่องบ้านคร่าวๆ เผยเชียนถาม “มีเหตุผลพิเศษอะไรที่ทําให้คุณรีบขายบ้านหลังน้ีเหรอครับ”
เชอหรงรีบตอบ “ไม่ต้องห่วง ตัวบ้านไม่มีปัญหาแน่นอน เหตุผลที่พี่อยากขาย
หลักๆ เพราะธุรกิจส่วนตัวที่ทําอยู่
“คือพี่มีธุรกิจฟิตเนส
“ช่วงหลายปีก่อนธุรกิจค
