บทที่ 1123 สามเรื่องน่ายินดีบินมาหาหลี่สือต่อๆ กัน
พนักงานคนหนึ่งถามขึ้น “บอสหลี่ครับ ถ้างั้นบอสก็มองการณ์ไกลมากถึงถือหุ้น 20% ของสาวหน้านิ่งไว้! แบบนี้เมิ่งชั่งก็ขาดทุนหนักเลยสิครับที่ขายหุ้น 40% ในมือ ทิ้ง” หลี่สือยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “คิดผิดแล้ว
“คุณคิดว่าที่ผมยังถือหุ้น 20% นี้ไว้ได้เป็นเรื่องบังเอิญรึเปล่า แน่นอนว่าไม่ใช่ “บอสเผยต้องอนุญาตให้ผมถือหุ้นส่วนนี้ไว้!
“ตอนนั้นบอสเผยยื่นคําขาดว่าเถิงต๋าต้องได้ถือหุ้นสาวหน้านิ่งมากกว่า 70% ถ้า
ไม่ได้ก็จะไม่เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้” พนักงานถามต่อ “แต่เมิ่งชั่งก็ตัดสินใจไม่ขายได้นี่ครับ” หลี่สือยิ้ม “นี่เป็นเกมจิตวิทยางา่ยๆ
“เรารู้ว่าบอสเผยเป็นคนยึดมั่นในคําพูด ถ้าบอกว่าอยากได้ 70% ก็ต้องได้ 70% ตอนนั้นผมมีหุ้นในมือไม่ถึง 40% เมิ่งชั่งถือหุ้นมากกว่า 40% นักลงทุนคนอื่นถือ รวมกัน 30% และผมจะไม่ยอมขาย 20% ที่เหลือสุดท้ายแน่นอน
“พูดอีกอย่างคือมีสองผลลัพธ์ระหว่างผมกับเมิ่งชั่ง อย่างแรกคือถ้าผมไม่ขาย เขา ไม่ขาย ทุกคนก็จะไม่ได้เงินสักหยวน อย่างที่สองคือถ้าผมไม่ขาย แต่เขาขาย ในกรณี นี้ก็บอกได้ยากว่าสาวหน้านิ่งจะทําเงินในอนาคตได้หรือเปล่า แต่อย่างน้อยเขาก็ได้เงิน
“เขามีทางเลือกอื่นอีกไหม
“ฟู่หุยเป็นบริษัทใหญ่ ถึงจะเสียหุ้นส่วนหนึ่งไปก็ไม่ได้ขาดทุนมาก แต่เมิ่งชั่งเป็น หนี้ ยิ่งเขารับเงินก้อนได้เร็วก็ย่ิงจ่ายหนี้ได้เร็ว เขาจะกล้าท้าทายผมเหรอ “อีกอย่าง
