บทที่ 1121 สาวหน้านิ่งปรากฏตัวอีกครั้ง!
“เอิ๊ก
“บอสเผยครับ ผมกินอะไรต่อไม่ไหวแล้ว ขอบคุณที่เลี้ยงนะครับ!
“โดยเฉพาะกุ้งล็อบสเตอร์ ผมกินไม่ได้แล้วจริงๆ” หน้าทางเข้าภัตตาคารไร้ชื่อ หลี่สือเรอและปฏิเสธความหวังดีอยากให้กินล็อบ
สเตอร์เพิ่มของบอสเผย อีกอย่างช่วงนี้หลี่สือพยายามดูแลตัวเองอยู่ เขากินอาหารทะเลเยอะเกินไปไม่ได้ อีก เพราะจากการตรวจร่างกายครั้งที่แล้ว เขาพบว่าตัวเองมีภาวะกรดยูริกในเลือดสูง ถ้าไม่ยอมเพลาเบยีร์และอาหารทะเลลง โรคเก๊าท์จะถามหาเอา พูดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกว่าต้องเอาบอสเผยเป็นแบบอย่าง
ถึงบอสเผยจะเป็นเจ้าของภัตตาคารไร้ชื่อและแวะมากินอาหารทะเลตอนไหนก็ได้ ตามใจอยาก แต่อีกฝ่ายก็ยับยั้งชั่งใจตัวเอง และแวะมาภัตตาคารไร้ชื่อแค่สัปดาห์ละ ครั้ง
มื้ออาหารอื่นๆ นอกจากนั้นเป็นอาหารของที่ทํางานและอาหารสุขภาพของโมหยูเด
ลิเวอรี่กับแบรนด์สือเหอ เห็นได้ชัดว่าบอสเผยเป็นคนมีวินัยและใส่ใจสุขภาพตั้งแต่อายุยังน้อย แถมยังมี เป้าหมายระยะยาว เขาต้องพยายามรักษาสุขภาพและอยู่ดูแลเถิงต๋าไปจนอายุหกสิบ เจ็ดสิบ หรืออาจจะมากกว่านั้น เขามุ่งหวังที่จะสร้างเถิงต๋าให้กลายเป็นอาณาจักรธุรกิจ อันรุ่งเรืองด้วยน้ํามือของตัวเอง!
หลี่สือรู้สึกสะท้อนใจ บางอย่างก็ติดตัวมาตั้งแต่กําเนิดจริงๆ
ตอนอายุยังน้อย เขาถือว่าเป็นคนอนาคตไกล แต่ถ้าให้ซื่อสัตย์กับตัวเอง ก็ต้อง ยอมรับว่าตอนนั้นเขาค่อนข้างติดเล่น บางครั้งก็หมกม
