บทที่ 1120 ไม่ได้ดูข่าวกันเหรอครับ
บ่ายวันเสาร์ ที่ภัตตาคารไร้ชื่อ “ตามมาทางนี้เลย” เผยเชียนยิ้มและพาเปาซว่ีไปห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดในภัตตาคารไร้ชื่อ ฝั่งเปาซวี่หดตัวเป็นก้อนกลม ตัวสั่นระริกด้วยความกลัว เหมือนกับว่ากําลังโดน
ซุ่มโจมตี เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!
ทําไมจู่ๆ บอสเผยถึงชวนเขามากินข้าวด้วย เขาไม่อยากมาเลย เขาอยากเล่นเกมอยู่ที่ห้องมากกว่า เพราะช่วงที่ผ่านมายุ่งอยู่กับตลาดร้านข้างทางจนไม่มีเวลาเล่นเกม ตอนนี้จัดการ
งานตลาดร้านข้างทางเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาไปตามเกมใหม่ๆ ที่ยังไม่ได้เล่น แต่เขาก็ต้องมาเพราะบอสเผยเปน็คนชวน เขาได้แต่หวังว่าจะรีบกินแล้วรีบชิ่งกลับไปเล่นเกม หลังจากนั่งลงที่โต๊ะ เปาซวี่ก็ตระหนักว่าในห้องส่วนตัวขนาดใหญ่มีแค่เขากับบอส
เผย เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยขณะมองดูอาหารมาเสิรฟ์ทีละจาน เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผดิปกติมากขึ้นเรื่อยๆ!
เปาซวี่พยายามทําตัวไม่เด่นและคอยระมัดระวังตัวมาตลอด เพราะกลัวว่าจะ กลายเป็นจุดสนใจ จนโดนโหวตให้เป็นพนักงานดีเด่นอันดับสองและไดไ้ปออกทริป ต่อมาเขาก็ตระหนักว่าพอทําตัวไม่เด่นเกินไป ทุกคนก็เข้าใจผิดว่าเขาไม่มีงานทํา
เลยลากเขาไปเที่ยวด้วยเหมือนเดิม เขาเลยตัดสินใจหาอะไรทํา แต่การหาอะไรทําไม่ได้หมายความว่าต้องทําเรื่องยิ่งใหญ่!
เพราะจะทําให้เขากลับมาที่จุดเริ่มต้นและโดนโหวตให้เป็นพนักงานดีเด่นอันดับ
สองอีก ดังนั้นเป้าหม
