ายของเปาซวี่คือทําให้ทุกคนเห็นว่าเขายุ่ง แต่ไม่สร้างผลงานโดดเด่น
จนเกินไป แล้วทําไมบอสเผยถึงชวนเขามากินข้าว แถมยังชวนแค่เขาคนเดียวด้วย ไม่บ่อยนักที่จะไดร้ับเกียรติแบบนี้!
หรือว่าเขาจะช่วยตลาดร้านข้างทางเยอะเกินไป ยิ่งคิดเปาซวี่ก็ยิ่งว้าวุ่นใจ ถ้าไม่ใช่เพราะตรงหน้าเป็นอาหารเลิศรส เขาก็ไม่คิดจะ
คีบขึ้นมาด้วยซ้ํา พอเห็นวา่อีกฝ่ายกินใกล้อิ่ม เผยเชียนก็คิดว่าได้เวลาอันสมควรแล้ว
“เปาซวี่ คุณคือพนักงานเก่าแก่ของเถิงต๋า คุณทํางานอย่างขยันขันแข็งมานาน หลายปี!
“ผมมีประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ ลองอ่านดูสิว่าชอบมั้ย” เผยเชียนยิ้มพร้อมกับยื่นประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติให้พนักงานเอาไปให้เปาซวี่ โต๊ะตัวนี้ใหญ่เกินไป ทั้งสองนั่งกันคนละฝั่ง ดังนั้นเลยต้องให้พนักงานช่วยส่งต่อ
ให้
เปาซวี่ตกใจเมื่อได้ยินคําว่า ‘ประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติ’ เขาตื่นตะลึงไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะวางตะเกยีบลงแล้วยื่นมืออันสั่นเทาไปรับประกาศมา เขาตัวสั่นหนักกว่าเดิมหลังอ่านตั้งแตต่้นจนจบ เขารู้ดีว่าถ้าประกาศยกย่องเชิดชูเกียรตินี้ส่งต่อไปในเถิงต๋า เขาก็เตรียมจองไฟลต์
ได้เลย!
พอเห็นสหีน้าของเปาซวี่ เผยเชียนก็ผุดยิ้ม อืม บรรลุเป้าหมายแล้ว
“เปาซวี่ ผมตั้งใจว่าจะส่งประกาศยกย่องเชิดชูเกียรติถึงกิจการต่างๆ ในเถิงต๋า คุณคิดว่ายังไง” เปาซวี่สะดุ้ง “บอสเผยครับ ผมว่าไม่เหมาะเลย!
“จริงๆ แล้วผมแค่อยากช่วยตลาดร้านข้างทางเท่าที่จะช่วยได้ ไม่ได้ช่วยอะ
