ง…” จางหยาฮุยชี้ไปทางด้านหลัง “ตลาดเกษตรกรคือตลาดร้านข้างทาง ส่วนด้านนอก
คือสตรีตฟู้ดครับ” เผยเชียน “…” นี่มันหลอกกันชัดๆ!
จางหยาฮุยพูดคําว่า ‘สตรีตฟู้ด’ ให้ได้ยินหลายครั้ง แต่เผยเชียนก็ไม่ไดใ้ส่ใจอะไรมาก เขานึกว่า ‘สตรีตฟู้ด’ คืออีกชื่อหนึ่งของ ‘ตลาดร้านข้างทาง’ จางหยาฮุยไม่ได้ใส่
ใจชื่อที่เขาตั้งและเรียกไปมั่วซั่ว แต่เขาเพิ่งตระหนักวา่ตลาดร้านข้างทางกับสตรีตฟู้ดไม่ใชอ่ย่างเดียวกัน!
เพราะไอเดียตั้งต้นของเผยเชียนคือทําตลาดให้เจ้าของร้านพวกนี้มีที่ทาง ไม่ได้
ตั้งใจจะเล่นใหญ่และเปลี่ยนถนนทั้งสาย หลังจากมอบหมายงานให้จางหยาฮุยกับเหลียงชิงฟาน เขาก็ไม่ได้ถามอะไรอีกและ
คอยสังเกตการณ์อยู่หา่งๆ เขาเลยเพิ่งรู้ว่าตลาดร้านข้างทางเป็นแค่จุดเริ่มต้นของสตรีตฟู้ด ในอนาคตถนนทั้ง
เส้นจะกลายเป็นไซเบอร์พังกส์ตรีตฟู้ด!
ที่น่าสยองยิ่งกว่านั้นคือถนนเส้นนี้เชื่อมตลาดร้านข้างทางกับโฮสเทลเขย่าขวัญ
กลายเป็นมีทั้งอาหารและความบันเทิงรวมอยู่ครบจบในที่เดียว!
เผยเชียนเงียบไป นี่ไม่ใช่ความต้องการของฉันเลย!
ปัจจุบันโฮสเทลเขย่าขวัญเป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นชื่อในจิงโจว ใครแวะมาเที่ยวจิ
งโจวก็ต้องแวะไปโฮสเทลเขย่าขวัญแนน่อน ถึงจะไม่ลองเข้าไปท้าทายโปรเจ็กต์ที่น่ากลัวและตื่นเต้นเป็นพิเศษ แต่อย่างน้อยก็ น่าจะได้ลองเล่นหนีสยอง ซึ่งระดับความน่ากลัวน้อยที่สุด ได้มีส่วนร่วมมากที่สุด และ เล่นซ้ําได้ จากนั้นก็ไปเดินเล่นในวงกตทอ
