นใหญ่จึงรับได้กบัราคา เผยเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง “ลดราคาลง! ลดเหลือชุดละหกหยวน!” จางหยาฮุยตกใจ “หกหยวนเหรอครับ แบบนั้นก็แทบไม่ได้กําไรเลยนะครับ!
กําไรต่ํามาก แทบจะเหมือนให้กินฟรี!” ราคาสิบหยวนก่อนหน้านี้ยังพอทํากําไรได้เล็กน้อย เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวัตถุดิบเพียงอย่างเดียว เจ้าของร้านก็ต้องหากําไรเหมือนกัน
ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะแหกขี้ตาตื่นมาเปิดร้านทําไมทุกวัน ถึงเถิงต๋าจะจ่ายเงินเดอืนตายตัวให้เจ้าของร้าน แต่ถ้าหาเงินได้เพิ่มก็ถือเป็นเรื่องดี เจ้าของรา้นต้องไม่พอใจแน่นอนถ้าโดนตัดกําไรส่วนหนึ่งออกโดยไม่มีเหตุผล เผยเชียนพูดขึ้น “ไม่ใช่แค่บะหมี่เย็นย่าง อาหารทุกอย่างต้องตั้งราคาโดยอ้างอิง
จากเกณฑ์นี้!
“แต่ตอนแบ่งรายได้ให้เจ้าของร้านให้คํานวณจากราคาดั้งเดิม ส่วนที่ขาดไปให้เอา รายได้จากช่องทางอ่ืนๆ ของตลาดร้านข้างทางมาโปะ ถ้ายังไม่พอบริษัทจะจ่ายเพิ่ม ให้” ถ้าขายราคาดั้งเดิมที่สิบหยวนจะได้กําไรไม่ถึงส่ีหยวน กําไรนี้ต้องนํามาแบ่งกัน
ระหว่างตลาดร้านข้างทางกบัเจ้าของร้าน แต่ตอนนี้บอสเผยลดราคาลงจนแทบทํากําไรไม่ได้ ซึ่งหมายความว่านอกจากเป็น การตัดส่วนแบ่งกําไรของตลาดร้านข้างทางทิ้งแล้ว ทางบริษัทต้องควักเงินมาจ่าย ชดเชยในส่วนของกําไรที่เจา้ของร้านควรจะได้ด้วย เท่ากับขาดทุนครั้งใหญ่!
แน่นอนว่าตลาดร้านข้างทางไม่ได้พึ่งพารายได้จากการขายอาหารเพียงอย่างเดียว
แต่ยังมีช่องทางทําเงินอื่นๆ เช่น การขาย
