ั่นป่วนไม่หยุด
เสียงกระบี่ดังกังวานถี่ยิบ แสงสีชาดเข้มไหลหลั่งออกมาครอบคลุมยอดเขาหมื่นสมบัติทั้งลูก กระตุ้นให้พลังฟ้าในอากาศพลุ่งพล่านดั่งคลื่นทะเลโหมกระหน่ำ!
เมื่ออยู่ในกระแสคลื่นพลังปราณวิญญาณอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ศิษย์โดยมากถึงกับไม่อาจหายใจได้ตามปกติ ลมหายใจขาดช่วงแทบขาดใจ!
“พลังเช่นนี้…ปลายขั้นรวมลมปราณ?”
ศิษย์ผู้หนึ่งเผยแววอิจฉาในแววตา “นี่คือการก่อเกิดเมล็ดพันธุ์แห่งปราณสำเร็จแล้ว เพียงเหลือขั้นสุดท้ายในการหลอมรวม หากสำเร็จได้ก็คือความสมบูรณ์ วางรากฐานอยู่แค่เอื้อม…”
“ไม่รู้ว่าศิษย์พี่ผู้ใดบรรลุขั้น?”
“ศิษย์พี่ขั้นปลายขอบเขตรวมลมปราณ ข้าเคยพบเห็นอยู่บ้าง แต่ไม่เคยมีผู้ใดมีแรงกดดันวิญญาณรุนแรงถึงเพียงนี้ แถมกระบี่แสงโลหิตยาวดั่งรุ้งนั่น เกรงว่าจะเป็นอาวุธวิเศษที่ไม่ธรรมดา….”
ขณะเดียวกัน เหนือทะเลเมฆ
ลวี่หยางกลายเป็นเงาโลหิตหนึ่งเดียว หลอมรวมกับแสงกระบี่ พลังจิตเทวะทั้งร่างแผ่ซ่านออกไปทุกทิศทุกทาง ครอบคลุมสิบลี้โดยรอบ มองเห็นสิ่งต่างๆ ได้แจ่มชัดดั่งลายมือบนฝ่ามือ
“ขอบเขตรวมลมปราณขั้นปลาย ลมปราณแท้จมสู่ตันเถียน กลายเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งปราณจุดกำเนิดการแปรเปลี่ยนทั้งพลังชีวิต จิตใจ และวิญญาณ หากข้ายังมีร่างกายอยู่ละก็ เวลานี้คงก้าวข้ามขึ้นไปอีกขั้นอย่างแท้จริง แม้กระทั่งกระบี่ดาบก็ยากจะทำอันตราย ลมปราณแท้ย่อมเพิ่มพูนขึ้นนับสิบเท่า น่าเสียดายขณะนี้เหลือเพียงพลังจิตเทวะแล้ว…”
ขณะลวี่หย
