ฐานเกี่ยวกับความน่าจะเป็นจะไม่เข้าใจในจุดนี้
เป็นไปได้ว่าคนหนึ่งพันคนที่สุ่มไม่ได้ของที่มีอัตราออก 20% แม้กดสุ่มถึงยี่สิบ
ครั้งจะตั้งกระทู้โวยวายกันยกใหญ่ คิดดูสิว่าจะสร้างความกดดันให้มากขนาดไหน
แถมส่วนใหญ่ยังเป็นสายเติมปานกลางและสายวาฬ ถ้าพวกเขาได้รับ
ประสบการณ์การสุ่มกาชาแบบนั้นจะยังอยากสุ่มกันต่ออยู่อีกเหรอ แค่ไม่ลบเกมทิ้งก็
เป็นบุญหัวมากแล้ว
ดังนั้นหลายๆ บริษัทจึงตั้งค่าการสุ่มเทียมขึ้นมาในเกมเพื่อป้องกันไม่ให้เกิด
สถานการณ์แบบนั้น
พูดอีกอย่างคือถ้าผู้เล่นไม่ได้ของอัตราออก 20% ในการสุ่มครั้งแรก การสุ่มครั้ง
ที่สองโอกาสออกก็จะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ถ้าไม่ยอมออกเลยจนถึงครั้งที่ห้า โอกาสก็จะ
กลายเป็น 100%
ทําแบบนี้ไม่ว่าผู้เล่นจะดวงซวยขนาดไหนก็ยังมีการการันตีเสมอ
หากมองในมุมนี้การสุ่มเทียมก็ถือเป็นการปกป้องผู้เล่น
แต่ปัญหาคือพอทางผู้พัฒนาตั้งการสุ่มเทียมขึ้นมา พวกเขาก็ย่อมไม่ปกป้อง
ผลประโยชน์ของผู้เล่นเพียงฝ่ายเดียว โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาต้องปกป้อง
ผลประโยชน์ของตัวเองด้วย
ตัวอย่างเช่น สมมติว่ามีไอเทมสุดล้ําค่าราคาหลายหมื่นหยวน แม้อัตราออกจะอยู่
ที่ 0.1% ถ้ามีคนกดกาชาหนึ่งแสนคน จะมีผู้โชคดีหนึ่งร้อยคนที่สุ่มได้ในครั้งแรกและ
อีกเก้าสิบคนที่โชคดีสุ่มได้ในครั้งที่สอง…
หากไอเทมสุดล้ําค่านั้นมีจํานวนไม่จํากัดก็ไม่มีปัญหาอะไร
แต่ถ้าทางออฟฟิเชียลอยากจํากัดจํานวนแค่ห้าร้อยหรือหนึ่งหมื่นเพื่อรักษ
