ชาติ ล้วนสามารถสืบต่อไปถึงชาติหน้าได้ทั้งสิ้น ไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นใหม่ทุกครั้ง
ต่อจากนั้น การเคลื่อนไหวของลวี่หยางก็ยังคงเช่นเดิม
ขึ้นแท่น จัดสรร หอหรรษา
สังหารอวี้ซู่เจินจนสิ้นชีพ
เร้นตัวเงียบงัน สามเดือนให้หลังจึงค่อยทะลวงขึ้นมา กลายเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการโดยไร้ผู้คนใส่ใจ
“ชาตินี้ ตามแผนที่วางไว้ นอกจากคัมภีร์เก้าแปรมังกรที่เหลืออยู่แล้ว ยังมีอีกสองเรื่องใหญ่ที่ควรลองเสี่ยงดูสักครั้ง”
เรื่องแรกย่อมคือเสี่ยงโชคกุศล
ลวี่หยางพักอยู่ในถ้ำบำเพ็ญอยู่หลายวัน แล้วจึงออกเดินทางไปยังหอกุศล รับภารกิจ “สะสมกุศล” จากนั้นก็มุ่งหน้าต่อเนื่องไปยังสระกุศล
“2025113!”
ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนรายล้อมรอบสระ ลวี่หยางเสยผมขึ้นอย่างสง่างาม พลางครุ่นคิดว่าหากถูกรางวัลใหญ่จากสระกุศล จะใช้มันไปอย่างไร
สิบล้าน สิบล้าน! ชาตินี้ทั้งชาติก็ใช้ไม่หมด!
ลาก่อนความยากจน…ข้าจะคิดถึงเจ้า…
วินาทีถัดมา เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากฝูงชนรอบสระ ผู้คนมากมายเบิกตาโตกำลังหันมองลวี่หยาง รวมทั้งตัวเลขที่เขาเลือก และปลากุศลที่ถูกสุ่มขึ้นมา
“น้องชาย ช่างโชคดีนัก”
มีคนหนึ่งเบียดเข้ามาใกล้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอิจฉา “ปลากุศลสีม่วง ถึงแม้จะดีกว่าสีขาวกับสีน้ำเงินเพียงเล็กน้อย แต่ก็ถือว่าเป็นของหายากทีเดียว”
“……ว่าอย่างไรนะ?”
ลวี่หยางเอียงศีรษะ บนศีรษะปรากฏเครื่องหมายคำถามแถวหนึ่ง
ปลากุศลสีม่วง?
ไม่ใช่สีรุ้งอย่างนั้นหรือ?
เขารีบก้มมองปลากุศลที่ถ
