็เอ่ยขึ้นว่า:
“สหายลวี่ ที่จริงพวกเราก็มิได้มีความแค้นอันใดลึกซึ้งนัก…”
“ไป!”
ฉวยโอกาสตอนที่ท่านป่วย เอาชีวิตท่านลวี่หยางย่อมไม่คิดย้อนรอยอดีต ไม่เปิดโอกาสให้จ้าวซวี่เหอได้พักฟื้นรักษาแม้แต่น้อย จึงร่ายกระบวนท่ากระบี่ต่อทันที โจมตีด้วยเจตจำนงสังหารไม่หยุดยั้ง
“หึ! มิดื่มสุรามงคล กลับอยากดื่มสุราลงทัณฑ์!”
จ้าวซวี่เหอเห็นดังนั้น สายตาเย็นเยียบลงทันที จากนั้นก็ละทิ้งความคิดถ่วงเวลา เปลี่ยนมาร่ายอาคมแทน เขาสะบัดมือดีดฝ่ามือทำมุทรา เรียกตราประทับเหล็กสีทองหนึ่งลอยขึ้นกลางอากาศ
วัตถุชิ้นนี้มีนามว่าตราทองคำแม่เหล็กบรรพกาลมีอานุภาพดูดกลืนโลหะทั่วหล้า เป็นศัตรูโดยตรงของกระบี่บิน เป็นของล้ำค่าที่จ้าวซวี่เหอซ่อนไว้ใช้เฉพาะยามฉุกเฉิน เดิมทีตั้งใจจะเก็บไว้ใช้ในศึกใหญ่ระหว่างฝ่ายธรรมะและนิกายมาร เพื่อกำราบศิษย์ของนิกายกระบี่หยกสวรรค์ ทว่าบัดนี้กลับต้องนำออกมาใช้ก่อน เพื่อรับมือแสงกระบี่ของลวี่หยาง
“สถิต!”
จ้าวซวี่เหอกระตุ้นตราประทับในทันที จับจังหวะที่แสงกระบี่ฟาดพุ่งเข้ามา ใช้ตราประทับทองกระแทกลงจากเบื้องบน กดแสงกระบี่ให้หยุดนิ่งอยู่กับที่ ขยับเขยื้อนมิได้อีก
ลวี่หยางเห็นเช่นนั้น กลับมีสีหน้าเรียบเฉย
เขายังอยู่ในสภาพพลังสมบูรณ์ ขณะที่จ้าวซวี่เหอกำลังตกต่ำ หากศึกครั้งนี้กลายเป็นสงครามลากยาวผลาญพลัง กลับเป็นผลดีต่อเขาโดยสิ้นเชิง จึงไม่มีเหตุผลใดให้ต้องหวาดหวั่น
“ข้อได้เปรียบใหญ่ที่สุดของข้าในตอนน
