บทที่ 1019 เมิ่งชั่งได้เงินเดือนพื้นฐานอีกครั้ง
วันจันทร์ที่ 30 เมษายน
“ก๊อกๆ”
เผยเชียนกําลังอ่านรายงานการดําเนินงานของกิจการต่างๆ อยู่ในห้องทํางานตอน
ที่มีคนมาเคาะประตู
“เชิญ”
หลังจากนั้นไม่นานคนที่อยู่ด้านนอกก็เปิดประตูเข้ามา
เผยเชียนเงยหน้าขึ้นมองแล้วพบว่าเป็นเมิ่งชั่ง
ใบหน้าของเมิ่งชั่งซีดเซียว ดวงตาหมองคล้ํา ผมเผ้ายุ่งเหยิงเล็กน้อย เมื่อ
ประกอบกับตอหนวดตรงปากแล้วสภาพของเขาก็ดูไม่จืดเลย แตกต่างจากตัวตนมี
ชีวิตชีวาตามปกติ
ตั้งแต่เข้ามาทํางานในเถิงต๋า เมิ่งชั่งให้ความสําคัญกับภาพลักษณ์ของตัวเอง
น้อยลงเรื่อยๆ
มองย้อนกลับไปตอนทําแบรนด์สาวหน้านิ่ง เขามักดูกระตือรือร้นเสมอเมื่อพบนัก
ลงทุน ภาพลักษณ์และการแต่งตัวดูเหมาะสมอยู่ตลอด
แต่ตอนนี้เขาเกือบจะดูไม่ต่างอะไรจากเด็กติดเกมที่ใช้ชีวิตอยู่ในร้านอินเทอร์เน็ต
มาเป็นเดือน
ตอนแรกเผยเชียนโกรธมากที่เมิ่งชั่งทําการโปรโมต Mission & Choice พังเละ
ไม่เป็นท่า เขานึกอยากตําหนิแบบต่อหน้า แต่พอเห็นสภาพดูไม่จืดของอีกฝ่ายแล้วก็
อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเห็นใจและพูดสิ่งที่คิดไว้ออกไปไม่ได้
ทั้งสองมองหน้ากันเงียบๆ
เผยเชียนหยิบโน้ตบุ๊กจากด้านข้างมาเปิดรายงานวิเคราะห์ของเดือนนี้ยื่นให้เมิ่งชั่ง
ดู
เมิ่งชั่งรับมาเงียบๆ หลังจากเลื่อนดูก็เห็นตัวเลขอันคุ้นเคยซึ่งกะเอาไว้แล้ว
เดือนก่อนในที่สุดเขาก็ได้ค่าคอมมิชชันมาหนึ่งพันห้าร้อยหยวน ตอนนั้นเมิ่งชั่ง
ลองหยั่งเชิงดูเ
