บทที่ 1018 ความเข้าใจผิดได้รับการแก้ไขแล้ว!
เผยเชียนส่ายหน้าทันที “ไม่ใช่แน่นอน!
“ที่ผมหมายถึงคือพวกคุณโฟกัสแค่ที่ลูกค้า วันๆ เอาแต่ต้อนรับลูกค้าและแนะนํา
สินค้าให้พวกเขา มันเป็นมิติเดียวเกินไป
“จริงๆ แล้วลูกค้าหลายคนแค่มาเลือกดู ไม่ได้ตั้งใจจะซื้ออะไร
“ผมคิดว่าคุณควรทําแบบนี้ เล่นเกมและดูทีวีในร้านให้มากขึ้นเหมือนอยู่บ้าน
เพราะต้องใช้สินค้าไปนานๆ ถึงจะเห็นข้อบกพร่องของสินค้ามากขึ้นใช่มั้ยล่ะ
“คุณไม่ต้องเข้าไปต้อนรับลูกค้าทันที ปล่อยให้พวกเขาเดินดูรอบๆ ถ้าพวกเขา
สนใจสินค้าตัวไหนก็ค่อยเข้าไปแนะนํา
“คุณต้องสงวนท่าทีตัวเอง เข้าใจมั้ย อย่าทําตัวเหมือนพนักงานขายที่ชอบรุมตอม
ลูกค้าเหมือนแมลงวัน แบบนั้นน่ารําคาญมาก คุณต้องใส่ใจอารมณ์ของลูกค้าและคุย
ด้วยเมื่อลูกค้าต้องการเท่านั้น
“แน่นอนว่าอย่าเฉยเมยเกินไป คุณต้องหาตรงกลางให้ได้
“ผมเห็นพวกคุณเล่นเกมในร้าน ถือเป็นสัญญาณที่ดี เล่นต่อไปเรื่อยๆ รอบหน้า
ผมจะไม่ถามเกี่ยวกับกิจการแล้ว แต่จะถามเกี่ยวกับความคืบหน้าในเกมแทน”
เถียนโม่อ้าปากเล็กน้อย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสน
บอสเผยว่ายังไงนะ
ต้องเป็นพนักงานที่สงวนท่าที
รอบหน้าจะถามเรื่องความคืบหน้าในเกม ไม่ถามเรื่องกิจการแล้ว
มีแต่ประโยคเด็ดๆ ทั้งนั้น!
เถียนโม่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็บอกไม่ได้ว่าตรงไหน
บอสเผยตบบ่าเขาด้วยรอยยิ้มก่อนจะกลับออกไป ทิ้งให้เถียนโม่ตกอยู่ในความ
สับสน
เถียนโม่เกาห
