ผ่อนกันเถอะ
“ฉันต้องคิดให้ออกว่าข้อผิดพลาดอยู่ที่ตรงไหน หรือว่าฉันไม่เข้าใจเจตนาที่
แท้จริงของบอสเผย
“บ่ายนี้หมดไปเปล่าๆ เราขายอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ได้แค่คําชมเล็กๆ น้อยๆ
ลูกค้าบอกว่าเรามีมโนธรรมมากและรู้จักใส่ใจลูกค้า…
“แต่คําชมจะมีประโยชน์อะไร เราอยากขายของให้ได้เยอะๆ ต่างหาก!”
ถึงเถียนโม่จะคิดเอาไว้แล้วว่าอาจเกิดสถานการณ์ชวนอึดอัดใจแบบนี้ แต่เขาก็ไม่
เคยคิดว่าในห้างใหญ่ที่มีคนมากมายขนาดนี้จะขายอะไรไม่ออกเลยแม้แต่ชิ้นเดียว
เขาคิดว่ากิจการน่าจะแย่ แต่ก็ไม่คิดว่าจะแย่ขนาดนี้!
ประเด็นคือบอสเผยบอกว่าให้มาฝึกตรงนี้ก่อน เดี๋ยวจะมีร้านใหญ่กว่านี้ให้ดูแล
ในอนาคต
เขาจะดูแลร้านใหญ่กว่านี้ได้ยังไงถ้านี่คือผลลัพธ์จากการฝึกของเขา
เถียนโม่ท้อแท้มาก ตอนนี้เขาแค่อยากกลับไปพักผ่อนให้เต็มที่และไตร่ตรองอย่าง
ลึกซึ้งถึงสิ่งที่ทําพลาดไป
ปัญหาไม่ได้มาจากบอสเผยแน่นอน ถ้าจะโทษก็คงต้องโทษตัวเองที่มี
ความสามารถไม่มากพอ
