วันเสาร์ที่ 28 เมษายน ตอนบ่าย
ห้างแห่งนี้ปกติเป็นห้างที่ค่อนข้างเป็นที่นิยม ยิ่งวันหยุดสุดสัปดาห์ก็ยิ่งมีคน
หนาแน่นและคึกคัก
ชายร่างกํายําแต่ใบหน้าดูเซ่อๆ สูงประมาณร้อยแปดสิบสองเซนติเมตรยืนอยู่หน้า
ทางเข้าร้านของหวานในห้าง เขามองไปรอบๆ ด้วยสายตาว่างเปล่าก่อนจะก้มลงมอง
ข้อความในมือถือ
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีมาคนแตะไหล่ พอหันกลับไปมองรอยยิ้มก็ปรากฏบน
ใบหน้าเซ่อ “พี่หมาดํา!”
เถียนโม่ยิ้ม “ไอ้ต้ง ไม่เจอกันมาปีกว่าแล้วใช่มั้ย”
ชายร่างกํายําคนนี้ชื่อจวงต้ง เป็นเพื่อนสมัยมัธยมต้นของเถียนโม่
ทั้งสองดีใจที่ได้เจอเพื่อเก่าอีกครั้ง
จวงต้งมองเถียนโม่ตั้งแต่หัวจดเท้า “เอ๊ะ ทําไมพี่แต่งตัวแบบนั้น ทรงผมก็ดูเท่
มาก ไม่ได้เจอกันแค่ปีกว่า พี่กลายเป็นคนรวยไปแล้วเหรอ”
เถียนโม่ทําตามที่บอสเผยสั่งและแวะไปพบกับสไตลิสต์เพื่อแปลงโฉมตัวเองใหม่
ในทุกด้าน
เขาเปลี่ยนทรงผม เสื้อผ้า และเครื่องประดับ แถมยังใส่ชุดลําลอง ดูไม่เหมือนชุด
ทํางาน ทําให้ดูเหมือนเป็นวัยรุ่นตามเทรนด์
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นยิ่งใหญ่มากจนจวงต้งจําไม่ได้ในทีแรก
เถียนโม่ยิ้ม “ไว้ค่อยคุยกันเรื่องฉัน เอาเรื่องของนายก่อน ฉันได้ยินจากไอ้เถี่ยว่า
นายโดยหลอกไปเข้ารังพวกต้มตุ๋น ใช้เวลาเกือบสองเดือนกว่าจะช่วยออกมาได้ ก็
สงสัยอยู่ว่าทําไมทักแชตไปไม่เคยตอบ”
จวงต้งเกาหัวเขินๆ “คือ…คนที่หลอกผมไปเป็นคนที่ผมเคยนับถือว่าเป็นลูกพี่
ผมเลยไม่ทันระวังตัว แต
