ทางได้ฉันจะแนะนํารายละเอียดสเป็กสินค้าของเรา นายต้อง
จําให้ได้ทั้งหมด
“ระหว่างนั้นก็ช่วยฉันดูร้านและหัดสื่อสารกับลูกค้า ถึงระดับการสื่อสารกับลูกค้า
ของฉันจะยังไม่ถึงเกณฑ์ของบอสเผย แต่อย่างน้อยฉันก็บรรลุระดับเริ่มต้นแล้ว”
จวงต้งกังวลเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าต้องจําสิ่งต่างๆ “คือ…พี่หมาก็รู้จักผมอยู่ ผม
ความจําไม่ดี แค่บทกวีโบราณสมัยเรียนม.ต้นก็จําไม่ได้ ให้จําเยอะแยะขนาดนี้มันยาก
เกินไป!”
เถียนโม่พยักหน้าเล็กน้อย “อืม… ก็จริง
“ฉันเองก็ต้องท่องอยู่สองวันกว่าจะจําทุกคําได้ คงจะยากถ้าให้นายต้องท่องจํา
อะไรเยอะๆ
“งั้นเอางี้ เดี๋ยวฉันไปรายงานและขอแนวทางจากบอสเผยดูว่าเราจะลดเกณฑ์ลง
ให้จําแต่เนื้อหาภาพรวมได้รึเปล่า”
จวงต้งดีใจมาก “เยี่ยมเลยพี่!”
…
หลังส่งจวงต้งไปหาสไตลิสต์เพื่อ ‘แปลงโฉม’ เถียนโม่หยิบมือถือออกมา ตั้งใจ
ว่าจะส่งข้อความไปเล่าสถานการณ์คร่าวๆ ของจวงต้งให้บอสเผยทราบ
ถึงจวงต้งจะตรงกับข้อกําหนดของบอสเผยทุกประการ แต่เถียนโม่ก็รู้สึกผิด
เล็กน้อยเมื่อต้องส่งเรซูเม่ของจวงต้วงไปให้บอสเผย
อีกอย่างด้วยมันสมองของจวงต้งแล้วหมอนั่นน่าจะจําแนวทางไม่ได้ด้วยซ้ํา เขา
ต้องขอให้บอสเผยเมตตาลดเกณฑ์ลง เรื่องนี้ทําให้เถียนโม่กังวลใจมาก
แต่ถึงจะรู้สึกไม่สบายใจก็ต้องรายงานไปตามตรงอยู่ดี
เขาลบและแก้ไขข้อความอยู่หลายครั้ง ก่อนที่ในที่สุดจะตัดสินใจกดปุ่มส่ง
“บอสเผยครับ ผมได้พนักงานคนแรกแล้วครับ ชื่อจวงต้ง เป็นเ
