หยิบสมุดเล่มเล็กออกมาท่อง ‘แนวทางของฝ่ายขาย’
ที่บอสเผยมอบให้ จากนั้นก็กลับไปเหม่ออีกครั้ง
เห็นได้ชัดว่าเขาจําเนื้อหาทั้งหมดได้นานแล้ว แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรให้ทํา จึง
ได้แต่นั่งเหม่อ
เผยเชียนเดินไปที่โต๊ะของเขาแล้วกระแอมกระไอ “เป็นไงบ้าง จําแนวทางทั้งหมด
ได้รึยัง”
พอเถียนโม่เห็นบอสเผยมาหาใบหน้าของเขาก็แสดงความยินดีเหมือนคนโดน
ปล่อยออกจากคุก เขารีบลุกขึ้นทันที “จําได้หมดแล้วครับ! บอสเผยให้ผมท่องให้ฟัง
ตอนนี้…”
เผยเชียนยกมือปรามทันที “ไม่ต้อง ผมเชื่อใจคุณ”
เถียนโม่ “…”
เขาจําเนื้อหาทั้งหมดไว้รอท่องให้บอสเผยฟัง แต่กลับไม่มีโอกาสได้ทําแบบนั้นซึ่ง
น่าอายมาก
เผยเชียนกวักมือ “ในเมื่อจําได้หมดแล้วก็ตามผมมา เราไปขั้นต่อไปได้แล้ว”
…
หลังออกจากตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว เสี่ยวซุนก็มาส่งทั้งสองที่ห้างใกล้ๆ
เถียนโม่เดินตามบอสเผยไปด้วยความงุนงง ทั้งสองขึ้นลิฟต์ไปชั้นห้าของห้าง
เขามองไปรอบๆ แล้วพบว่ามีร้านจําหน่ายสินค้าดิจิทัลมากมาย มีทั้งร้านขายมือ
ถือแบรนด์ต่างๆ ลําโพง ทีวี โปรเจ็กเตอร์ และคอมพิวเตอร์
ร้านหนึ่งล็อกประตูไว้ ดูเหมือนว่ายังไม่เปิดให้บริการ
เผยเชียนพาเถียนโม่ตรงไปที่ประตูนั้น หยิบกุญแจจากกระเป๋ามาไขเปิดประตู
แล้วยืนกุญแจให้เถียนโม่
เถียนโม่ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “บอสเผยครับ นี่…”
เผยเชียนยิ้ม “จากนี้ไปคุณจะได้ขายของที่นี่เพื่อฝึกฝนทักษะของคุณก่อน
หลังจากฝึกเสร็จผมมีเวทีที่ใหญ่กว่านี้รอใ
