อว่าฝ่ายขาย ควรเป็นฝ่ายบริการลูกค้ามากกว่า…”
เผยเชียนเงียบไปครู่หนึ่ง สิ่งที่เถียนโม่พูดทำเขาอึ้งก็จริง ถ้าแค่ตอบคำถามเวลาลูกค้าติดต่อเข้ามาก็เป็นงานของฝ่ายบริการลูกค้าจริงๆ…
เผยเชียนตั้งใจเปิดฝ่ายขายขึ้นมาเพื่อให้ตัวเองขาดทุนผ่านการขายแบบสวนทาง แต่หน้าที่ความรับผิดชอบกลับค่อยๆ ทำให้ฝ่ายนี้กลายเป็นฝ่ายบริการลูกค้า เขาต้องคิดหาทางระบุความแตกต่างระหว่างฝ่ายขายกับฝ่ายบริการลูกค้า
จุดสำคัญคือต้องมีช่องทางให้ฝ่ายขายติดต่อลูกค้า เขาปิดกั้นทุกช่องทางไม่ได้ เพราะมันจะกลายเป็นฝ่ายบริการลูกค้าเข้าจริงๆ แน่นอนว่าช่องทางที่ว่าต้องไม่ใช่การโทรหรือแจกใบปลิว ช่องทางพวกนั้นอันตรายเกินไปเพราะมีค่าใช้จ่ายต่ำมาก
ทุกวันนี้เรื่องที่ข้อมูลส่วนบุคคลรั่วไหลเป็นประเด็นร้ายแรงบนอินเทอร์เน็ต ใครๆ ก็ซื้อเบอร์โทรของลูกค้ากลุ่มเป้าหมายได้ด้วยเงินเพียงเล็กน้อย จากนั้นก็โทรไปตามรังควานทีละคน ขยายฐานลูกค้าและเดินหน้าส่งเสริมการขาย โดยพื้นฐานแล้วต้นทุนของวิธีนี้ต่ำมาก ตราบใดที่หากำลังคนและเบอร์โทรได้มากพอ ก็ดึงลูกค้ามาได้จำนวนหนึ่งแล้ว การแจกใบปลิวก็คล้ายๆ กัน ถ้ามีพนักงานขายมากพอ ก็เห็นผลในระดับหนึ่ง
แน่นอนว่าถ้าฝ่ายขายทั้งหมดมีพนักงานไม่เยอะมาก ประมาณสิบกว่าคน ผลลัพธ์ก็จะลดน้อยลงไม่ว่าจะโทรหรือแจกใบปลิวสักกี่ครั้งก็ตาม แต่ปัญหาคือจุดประสงค์ในการตั้งฝ่ายขายของเผยเชียนคือการผลาญเงินให้มากขึ้น ถ้าจ้างแค่สิบกว่าคนถึง
