รยกย่องต่อหน้าสาธารณชน และการให้โบนัสสูงแก่พนักงานขายตัวท็อป ทั้งหมดล้วนเป็นการกระตุ้นให้พนักงานกระตือรือร้นให้มากที่สุด ซึ่งจะไปเสริมสร้างการแข่งขันและได้ทำธุรกิจมากขึ้น ยิ่งทำยอดได้มากเท่าไหร่ บริษัทก็ยิ่งมีรายได้มากขึ้นเท่านั้น
ประเด็นที่บอสเผยยกมาขัดแย้งกับแนวทางนี้โดยสิ้นเชิง สรุปง่ายๆ ในประโยคเดียวคือ ให้เงินเดือนหมดโดยไม่สนผลงาน เงินเดือนที่ได้ใช้ระบบฐานเงินเดือนคงที่ไม่มีค่าคอมมิชชัน เรื่องโบนัสไม่ต้องพูดถึง เพราะไม่มีการประเมินและการยกย่องพนักงานยอดขายสูงสุด นอกจากนั้นยังไม่จำเป็นต้องขยายฐานลูกค้าหรือติดต่อหาลูกค้าเอง คุยเรื่องเนื้อหาธุรกิจและส่งเสริมการขายกับลูกค้าก็ไม่ได้!
หลังจากจดประเด็นเหล่านี้ลงไปเถียนโม่ก็งุนงงไปหมด ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความเข้าใจถูกล้มล้าง อีกส่วนเป็นเพราะงงว่าทำไมความเข้าใจถึงโดนล้มล้าง ไอ้นั่นก็ไม่ได้ ไอ้นี่ก็ไม่ได้ แบบนี้จะยังทำอะไรได้อีกในฐานะพนักงานขาย
พอเผยเชียนพูดจบ เถียนโม่ก็ถามขึ้น “เอ่อ… บอสเผยครับ ผมจดทุกอย่างที่บอสพูดแล้วแต่ผมมีคำถามครับ ตามความเข้าใจของผมงานขายคือการหาลูกค้าผ่านการโทรและแจกใบปลิว ทำแบบนี้ถึงจะรักษาความสัมพันธ์กับลูกค้าและขายของได้ แต่บอสบอกว่าห้ามโทรหาลูกค้าและไม่จำเป็นต้องรักษาความสัมพันธ์กับลูกค้าแล้ว… ลูกค้าจะมาหาเราได้ยังไงครับ คงคาดหวังให้ลูกค้าเป็นฝ่ายโทรหาเราไม่ได้ใช่ไหมครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นผมคิดว่าฝ่ายนี้ไม่ควรชื่
