นหลังของบอสเผย แล้วก้มมองกระดาษในมือ สีหน้าของเขาดูสับสนและลังเล ก็เหมือนคำพูดที่ว่าบนโลกนี้ไม่มีของฟรี เงื่อนไขฟังดูดีเกินไปจนเขากลัวว่าจะเป็นการต้มตุ๋นแบบหนึ่ง ถึงธรรมชาติเขาจะเป็นคนง่ายๆ แต่เขาก็โดนสังคมทำร้ายมาจนเข้าใจลึกซึ้งถึงความหมายของการระวังตัวจากผู้อื่น
ตอนแรกเขาคิดจะโยนกระดาษแผ่นนี้ทิ้งไป จะได้เลิกฝันเฟื่อง แต่หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่งเขาก็เก็บกระดาษใส่กระเป๋า
“เหมือนออฟฟิศจะอยู่ใกล้ๆ นี่เอง ลองแวะไปดูสักหน่อยก็น่าจะไม่เป็นไร” ในที่สุดเถียนโม่ก็ตัดสินใจได้
…
สี่โมงเย็น เถียนโม่เดินตามที่อยู่ที่เผยเชียนให้มาไปถึงด้านล่างตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว เขารู้สึกมีไฟขึ้นมาหลังจากได้คุยกับเผยเชียน ทำให้แจกใบปลิวได้เร็วขึ้น
เถียนโม่แจกใบปลิวอย่างขยันขันแข็งแล้วไปคุยกับคนดูแลงานแจกใบปลิวเลยเลิกงานได้ก่อนสี่โมงเย็น จากนั้นก็พุ่งไปที่ตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิว
โถงทางเข้าใหญ่โตโอ่อ่า เปล่งประกายระยิบระยับ เถียนโม่สังเกตเห็นว่าหลังจากผ่านประตูเข้าไปมีป้ายโลหะสุดประณีตติดอยู่ บนป้ายมีรายชื่อบริษัทเด่นๆ ในตึก และชั้นที่ตั้งออฟฟิศ เขาเดินเข้าไปดูป้ายโดยไม่รู้ตัว แล้วพบว่าชื่อแถวบนสุดคือ เถิงต๋า คอร์เปอเรชัน
“ออฟฟิศ เถิงต๋า คอร์เปอเรชัน อยู่นี่เองเหรอเนี่ย”
เถียนโม่ตะลึงงัน ในฐานะชาวเมืองจิงโจว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่รู้จักเถิงต๋า คอร์เปอเรชัน แต่โดยพื้นฐานแล้วเขาก็ไม่เคยข้องแวะกับเถิงต๋า คอร์เปอเรชัน
