ั้งหมด
แต่ขณะเดียวกันเขาก็ยิ่งงงมากขึ้น อีกฝ่ายเป็นใครในเถิงต๋าถึงมีอำนาจมากขนาดนี้ คนที่เข้ามาทักเขาไม่ได้ดูแก่เลย หรือว่าจะเป็นญาติกับบอสสักคนในเถิงต๋า
ระหว่างที่เถียนโม่กำลังคิดอยู่ พนักงานต้อนรับที่นำทางเขาก็หยุดเดินแล้วพูดขึ้น “รอสักครู่นะคะ”
เถียนโม่เห็นป้าย ‘ห้องทำงาน CEO’ ติดอยู่ชัดเจนตรงประตูห้องแยก ก่อนจะทันได้ตอบสนองอะไร พนักงานต้อนรับก็เคาะประตูเบาๆ และแจ้งคนข้างใน “บอสเผยคะ คนที่บอสรออยู่มาถึงแล้วค่ะ”
“ให้เขาเข้ามาเลย” คนข้างในตอบ
พนักงานต้อนรับหันไปพูดกับเถียนโม่ “รบกวนเชิญด้านในเลยค่ะ บอสเผยรอพบคุณนานแล้ว”
เถียนโม่ตะลึงงัน บอสเผย? ถ้าจำไม่ผิดเถิงต๋ามีบอสเผยแค่คนเดียว ซึ่งก็คือ… นี่บอสเผยยื่นที่อยู่ให้ฉัน และบอกให้แวะมาสัมภาษณ์งานที่เถิงต๋าเหรอ! นี่มัน…
เถียนโม่เวียนหัวขึ้นมาเล็กน้อย ทุกอย่างดูเกินจริงไปหมด ราวกับว่าเขายังไม่ตื่นจากความฝัน
[1] ชื่อเถียนโม่ (田默) ตัว 田 แปลว่าทุ่งนา ตัว 默 แปลว่าเงียบ[2] เถียนโม่เขียนตัว 默 ห่างกัน เลยเหมือนแยกเป็นสองคำคือ 黑犬 ซึ่งแปลว่า หมาดำ
