ะไรไม่ออกไปครู่หนึ่ง หลังจากลังเลอยู่สักพักเขาก็ตอบกลับ “เอ่อ… บอสหม่าคิดว่าฟังก์ชันนี้ค่อนข้างดีเลย ทำให้ผู้ใช้งานได้ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงต่อวันทำสิ่งที่มีความหมาย…”
เผยเชียนหัวเราะเบาๆ “แล้วคุณยังต้องกังวลอะไรอีก”
อย่างที่คาดไว้ ไอ้หม่านี่สื่อใจกับฉันได้จริงๆ!
เฉินยู่เฟิงเกาหัวไม่รู้จะตอบยังไงดี ถ้าคนอื่นได้ยินว่าบอสเผยกับบอสหม่าสนับสนุนฟังก์ชันนี้มากๆ ก็แสดงว่าปลอดภัยหายห่วงแน่นอน แต่ไม่ว่าจะมองยังไง ฟังก์ชันนี้ก็เหมือนเป็นการดูถูกสติปัญญาของเฉินยู่เฟิง เหมือนกับแปะคำว่า ‘ออกไป’ ไว้บนหน้าหลักของเว็บไซต์
เผยเชียนพูดอย่างมั่นใจ “ไม่ต้องห่วง ถึงเราจะโดนด่าหรือโดนเมินช่วงแรกๆ ก็ไม่เป็นไร ผมเตรียมการสำหรับอนาคตไว้แล้ว มั่นใจเข้าไว้แล้วทำหน้าที่ตัวเองต่อไป”
เฉินยู่เฟิงอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ลังเล ผ่านไปสักพักเขาก็พยักหน้าอย่างไม่ค่อยเต็มใจ “โอเคครับบอสเผย ผมจะจัดการทันที”
…
ไม่นานหลังจากเฉินยู่เฟิงกลับออกไป ก็มีคนมาเคาะประตูอีก คราวนี้เป็น เลขาซิน “บอสเผยคะ นี่คือผู้สมัครที่ดิฉันคิดว่าเหมาะสมที่จะดูแลฝ่ายขาย รบกวนช่วยดูด้วยค่ะ”
เลขาซินยื่นแฟ้มที่มีเรซูเม่หลายแผ่นด้านในมาให้ เธอพูดเสริมระหว่างที่ยื่นแฟ้มให้ “ข้อกำหนดของบอสก่อนหน้านี้ค่อนข้างคลุมเครือและไม่มีแนวทางที่ชัดเจน ดิฉันจึงคัดคนมาหลายประเภท ถ้าบอสยังไม่พอใจสามารถเพิ่มเงื่อนไขในการคัดกรองได้ค่ะ ดิฉันจะหาซ้ำอีกครั้ง”
เผยเชียนไม่
