มเลย!
หลังจากหน้าจอดำที่มีโลโก้หลายอันปรากฏ ดวงตาปิดสนิทคู่หนึ่งก็โผล่ขึ้นมาบนหน้าจอ
ดวงตาคู่นั้นปิดสนิทแต่ก็เห็นได้ว่าลูกตาเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว คิ้วขมวดเล็กน้อย หน้าผากมีเหงื่อผุดอยู่ทั่วราวกับกำลังฝันร้ายอยู่
เฉียวเหลียงตกตะลึง
“คุณภาพคัตซีนสูงเกินไปรึเปล่า ดูไม่ต่างจากคนจริงๆ เลย!”
เฉียวเหลียงเคยเห็นเกม AAA ที่ลงทุนกับการทำคัตซีนสูงมากจนเห็นรูขุมขนบนใบหน้าตัวละครได้อย่างชัดเจน แต่เขาไม่เคยเห็นเกมไหนทำได้ชัดขนาดนี้มาก่อน!
ครู่ต่อมากล้องก็ซูมออกจนเห็นใบหน้าของตัวละคร
“…นั่นลู่จือเหยาไม่ใช่เหรอ!”
“ไม่ใช่ทำสมจริงแล้ว นี่มันของจริงเลย! ไม่ใช่ CG แต่เป็นหนังจริงๆ!”
ลู่จือเหยาพลิกตัวลุกขึ้นนั่งในเคบินสำหรับพักผ่อนซึ่งเปิดออกอัตโนมัติ เฉียวเหลียงเห็นแล้วก็เข้าใจทันทีว่าทำไมถึงทำออกมาสมจริงขนาดนี้ ก็เพราะมันไม่ได้สร้างขึ้นด้วย CG!
“ก็คือ… บอสเผยเอาหนังมาใส่ในเกมเหรอ”
“ก็เท่ากับว่าฉันซื้อเกมแล้วแถมหนังฟรีสิ”
“หรือว่าถ้าซื้อตั๋วหนังก็จะได้เกมฟรีด้วย”
“อืม… ดูแปลกๆ แฮะ”
“นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ ถ้าเอาหนังมารวมกับเกมก็จะมีปัญหาในแง่ของจังหวะการดำเนินเรื่องสิ”
เฉียวเหลียงเล่นเกมมาเยอะมาก พอเห็นว่าเกมกับหนังถูกรวมเข้าด้วยกันก็รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ
อันที่จริงมีบริษัทต่างชาติเคยถ่ายทำคัตซีนโดยใช้นักแสดงจริงมาก่อน แต่ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว นอกจากนี้ตั้งแต่ นั้นเป็นต้นมาบริษัทเกมส่วนใหญ
