ยเป็นฝ่ายโดนหัวเราะเยาะเอง มีผู้ชมหลายคนที่ยังไม่กลับออกไป เห็นได้ชัดว่ากำลังรอดูฉากหลังเครดิตท้ายเรื่องอยู่ แต่หลูเสี่ยวผิงคิดว่าน่าจะไม่มีฉากหลังเครดิตท้ายเรื่อง อีกส่วนหนึ่งเพราะโรงหนังเปิดไฟแล้ว อีกส่วนก็เพราะเรื่องราวทั้งหมดเล่าได้ชัดเจนมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องใส่ฉากหลังเครดิตท้ายเรื่องมาเพื่ออุ่นเครื่องสำหรับส่วนต่อไปของเรื่อง
ว่ากันตามตรงแล้วเรื่องราวทั้งหมดควรจะจบตั้งแต่ฉินอี้โดนทรยศและถูกส่งเข้าไปในฝูงเซิร์กโดย AEEIS คณะกรรมการบริหารสูงสุดของสมาพันธุ์บลูสตาร์ประชุมกัน และฉินอี้ก็ตื่นขึ้นมาในร่างของอสุรกายยักษ์ สองฉากนี้เหมาะจะเป็นฉากหลังเครดิตท้ายเรื่องมากที่สุด แต่เนื้อหาสองฉากนี้สำคัญมากและยาวมาก ถ้าทำเป็นฉากเครดิตท้ายเรื่องจะเหมือนตัดตอนออกไป ดังนั้นหลังจากพิจารณาอย่างละเอียด จูเสี่ยวเช่อก็ตัดสินใจใส่ทั้งสองฉากเข้าไปในตอนท้ายของหนัง ซึ่งก็เข้ากันได้ดีมากกับเพลงจบ
หลูเสี่ยวผิงสรุปว่าไม่น่าจะมีฉากเครดิตท้ายเรื่องอีกโดยอ้างอิงจากเหตุผลนี้ แต่ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะออกจากโรง ก็มีภาพปรากฏขึ้นข้างๆ รายชื่อทีมงาน ไม่มีฉากเครดิตท้ายเรื่อง แต่มีอย่างอื่นเป็นฉากที่ใช้ไม่ได้ระหว่างการถ่ายทำของลู่จือเหยา!
เขาหันหน้าเข้าฉากเขียวและพูดบทซ้ำไปซ้ำมา ลองแสดงในรูปแบบต่างๆ บางครั้งก็หยุดแสดงทันทีเมื่อรู้สึกไม่พอใจและเล่นใหม่วนไปเรื่อยๆ ลู่จือเหยาต้องถ่ายทอดอารมณ์เดิมอย่างน้อยห้าถึงหกครั้ง
