หลังจากพิจารณาอย่างละเอียดก็จะเลือกแบบที่ตัวเองพอใจมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีฉากของลู่จือเหยาต่อบทกับเครื่องทะเลาะอัจฉริยะ AEEIS ในสายตาของผู้ชมการแสดงของลู่จือเหยาในหลายๆ เทกทำได้ดีมาก แต่เขากลับยังไม่พอใจและแสดงใหม่วนไปเรื่อยๆ เพื่อให้เนื้อหาทุกส่วนออกมาสมบูรณ์แบบ แม้ว่าเทกเหล่านี้จะไม่แย่แต่ก็จืดมากถ้าเทียบกับเทกที่เอาไปใช้จริง
ผู้ชมที่ยังนั่งอยู่ในโรงโดยพื้นฐานแล้วเป็นพวกแฟนตัวยง ถึงในโรงจะเปิดไฟแล้วแต่พวกเขาก็ยังยืนกรานจะดูต่อจนจบด้วยความคิดว่า ‘เผื่อมีฉากเครดิตท้ายเรื่อง’ จู่ๆ พวกเขากลับเจอเซอร์ไพรส์ไม่คาดคิด!
“โห ต้องถ่ายฉากเดิมซ้ำอยู่กี่เทกเนี่ย”“ลู่จือเหยาโหดมาก รู้สึกเหมือนเขาหมกมุ่นอยู่น้อยๆ มีพูดประโยคเดียวกันหลายๆ แบบ และผลลัพธ์ก็ดีขึ้นทุกครั้ง เขาดีกว่าพวกดีแต่หน้าที่จำบทตัวเองยังไม่ได้ทำได้แค่ขยับปากตามบทพูดตัวเองเป็นไหนๆ!”“ว่ากันตามตรงถึงตอนนี้จะใกล้เป็นมืออาชีพแล้วแต่ตอนแรกเขาไม่ได้มีทักษะการแสดงเท่าไหร่ ไม่ได้ฝีมือดีกว่าพวกดาราหน้าดีอย่างเดียวเลยสักนิด แต่เขาแตกต่างจากพวกนั้นตรงที่ไม่ได้พอใจกับคำชมแฟนๆ และยืนกรานที่จะพัฒนาฝีมือต่อไป เพราะงั้นเขาเลยสร้างผลงานน่าประทับใจอย่างวันพรุ่งนี้ที่สดใส และ Mission & Choice ออกมา!”“ใช่เลย ฝีมือเขาพัฒนาขึ้นจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า คุ้มค่าตั๋วมากๆ ถือว่าได้กำไรเลยแหละ!”“หลายๆ คนในวันพรุ่งนี้ที่สดใสบอกว่าเขาได้บทของเถิงต๋าช่วย และมีจา
