การแข่งขันสองแมตช์ในวันเสาร์ของลีก ICL จบลงช่วงดึก
หลังจบช่วงสัมภาษณ์ พิธีกรแนะนำตารางการแข่งขันวันพรุ่งนี้
จากนั้นผู้ชมก็ทยอยกลับออกไปอย่างเป็นระเบียบ
สองผู้บรรยายฝั่งออฟฟิเชียลถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดงานวันนี้ก็จบลง
พวกเขากลับไปพักผ่อนให้เต็มอิ่มได้
ต้องบอกก่อนว่างงานบรรยายจริงๆ แล้วเป็นงานที่ต้องลงแรง
ถึงจะดูเรียบง่ายและใช้แค่ปากพูด แต่จริงๆ แล้วต้องใช้ทักษะหลายอย่าง
ผู้บรรยายต้องใช้สมาธิสูงมากตลอดกระบวนการทั้งหมด
เพราะไม่สามารถพลาดรายละเอียดหรือทำผิดพลาดเยอะเกินไปได้
บางครั้งหลังจบงานก็ต้องกลับไปทบทวนความรู้เรื่องเกม
และไล่ดูมีมที่เป็นกระแสในอินเทอร์เน็ต
ถ้าร่วมงานกับทางออฟฟิเชียลถ่ายทำรายการอื่นด้วย
เวลาทำงานในแต่ละวันก็เกินสิบชั่วโมงได้ง่ายๆ
แต่ก่อนที่สองผู้บรรยายจะทันได้ถอดหูฟัง พวกเขาก็ได้ยินผู้กำกับพูดขึ้น
“อย่าเพิ่งกลับ แวะไปห้องรับรองก่อน บอสเจ้ามีเรื่องจะพูดด้วย”
บอสเจ้าที่ว่าหมายถึง เจ้าซวี่หมิง แห่งหลงอวี่คอร์เปอเรชันแน่นอน
สองผู้บรรยายผงะไป พวกเขารู้จักเจ้าซวี่หมิง
แต่ก็ไม่ได้มีโอกาสพบปะหรือพูดคุยกันมากนัก
เพราะระดับของเจ้าซวี่หมิงนั้นสูงมาก
ถ้ามีเรื่องอะไรเขาก็มักบอกกับผู้กำกับหรือผู้อำนวยการโปรเจกต์ลีก ICL
จากนั้นผู้กำกับก็จะมาบอกผู้บรรยาย
ทำไมครั้งนี้เจ้าซวี่หมิงถึงเรียกพวกเขาไปคุยส่วนตัวล่ะ
ทั้งสองเดินไปห้องรับรองหลังเวทีด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ
แต่ทันทีที่เข้าไป
