ังตกอยู่ในหลุมพรางของวงการฟาสต์ฟู้ดและการผลิต
ตามมาตรฐาน”
ฉีเหยียนกะพริบตาด้วยความงุนงง
“อาหารฟาสต์ฟู้ดและการผลิตตามมาตรฐาน
เป็นจุดยืนตั้งต้นของสาวหน้านิ่งนี่คะ มีอะไรผิดพลาดตรงไหนเหรอคะ”
รุ่ยยู่เฉินอธิบาย
“จริงๆ ตอนแรกผมก็ไม่ตระหนักถึงปัญหานี้ แต่พอได้ยินว่า
บอสเผยย้ายจางหยาฮุยไปตําแหน่งอื่น ผมก็นึกถึงโมหยูเดลิเวอรี่กับภัตตาคารไร้ชื่อขึ้น
มาทันที จากนั้นก็เลยเข้าใจครับ!
“ภัตตาคารระดับสูงกับร้านฟาสต์ฟู้ดเป็นกิจการที่ส่งเสริมกันและกันมาตลอด ถ้า
ต้องการสร้างแบรนด์ที่มีชื่อเสียงมากพอก็ขาดสองกิจการนี้ไปไม่ได้
“ถ้าเราทําอาหารกินเล่นพวกนี้เป็นเวอร์ชันอาหารฟาสต์ฟู้ด ก็ยืนยันได้ว่าทุกคนใน
ประเทศจะได้ลองสัมผัสรสชาตินี้ แต่ปัญหาคือถ้าเราทําเป็นเวอร์ชันอาหารฟาสต์ฟู้ด
ความอร่อยย่อมลดลงแน่
“ถึงตอนนั้นอันตรายแฝงก็จะปรากฏให้เห็น อาจมีหลายคนแวะเข้ามากินด้วย
ความสนใจ แต่พอได้ชิมก็ต้องผิดหวัง พวกเขาจะคิดว่ารสชาติไม่ถึงเกณฑ์ที่วางไว้
“ดูตัวอย่างจากโมหยูเดลิเวอรี่ก็ได้ ความสําเร็จของแบรนด์เรามีความเชื่อมโยงกับ
เมนูใหม่จากห้องวิจัยอาหารก็จริง แต่เหตุผลสําคัญอีกอย่างคือแบรนด์ระดับไฮเอนด์
‘สือเหอ’ และเมนูต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับภัตตาคารไร้ชื่อ
“แบรนด์ถูกวางตําแหน่งให้เป็น ‘ภัตตาคารไร้ชื่อเวอร์ชันราคาถูก’ วิธีนี้ช่วยเพิ่ม
คุณสมบัติ ‘ความไฮเอนด์’ ให้กับอาหารของโมหยูเดลิเวอรี่ ทําให้มีความพรีเมี่ยม
มากขึ้นเมื