!
ห้องวิจัยอาหารเป็นแค่แผนกหนึ่งภายในสาวหน้านิ่ง พูดอีกอย่างคือฉีเหยียนเป็น
หัวหน้าโดยตรงของจางหยาฮุย เหนือขึ้นไปคือเฮ่อเต๋อเซิ่งจากบริษัทลงทุนหยวนเมิ่ง
และเหนือจากนั้นอีกคือบอสเผย
แต่ตลาดร้านข้างทางเป็นโปรเจ็กต์ที่บอสเผยสร้างขึ้นด้วยตัวเอง เขาจะได้รายงาน
ต่อบอสเผยโดยตรง ซึ่งหมายความว่าได้เลื่อนตําแหน่งขึ้นไปอีกสองระดับโดยไม่มี
เหตุผล!
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการดูแลหรือทรัพยากรที่แท้จริงก็เห็นได้ชัดว่าอยู่คนละระดับกัน
ถึงตลาดร้านข้างทางจะฟังดูไม่ยิ่งใหญ่เท่า ‘ห้องวิจัยอาหาร’ แต่นั่นก็เป็นแค่ชื่อ
ต้องดูขอบเขตความรับผิดชอบต่างๆ ด้วย
ว่ากันตามตรงงานของห้องวิจัยอาหารค่อนข้างน่าเบื่อ ไม่มีอะไรมากกว่าตระเวนไป
ที่ต่างๆ เพื่อตามหาเจ้าของร้านข้างทางชื่อดัง จากนั้นก็ปรับสูตรที่ได้มาและสร้างเมนู
ใหม่ที่สามารถผลิตทีละมากๆ ให้กับร้านสาวหน้านิ่ง
กลับกันงานของตลาดร้านข้างทางมีความซับซ้อนกว่า คล้ายกับการบริหาร
ห้างสรรพสินค้าหรือศูนย์อาหารขนาดใหญ่
สําหรับจางหยาฮุย เหตุผลที่เขาเลือกออกจากบ้านเกิดและมาที่ปักกิ่งก็เพราะไม่
พอใจตัวตนในฐานะเจ้าของร้านข้างทาง และหวังที่จะไต่เต้าไปสูงกว่านี้
อีกทั้งจางหยาฮุยยังชอบเปิดร้านมากกว่า การทํางานในห้องวิจัยอาหารหมายความ
ว่าเขาต้องทิ้งงานอดิเรกนี้ไป แต่ถ้าทําตลาดร้านข้างทางก็สามารถเปิดร้านตามอารมณ์
ได้ ถือเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ต้องพิจารณาไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีเหตุผลให้ปฏิ
