ิ่นนาน สุดท้ายลวี่หยางก็จำต้องยอมรับความจริงอย่างสิ้นหวัง ว่าแผงหน้าจอเบื้องหน้านี้ ดูเหมือนจะไร้ซึ่งกลไกการเพิ่มแต้ม
กล่าวอีกอย่าง การจะก้าวหน้า คงได้แต่พึ่งพาตนเอง
ลวี่หยาง “…”
“เวรเอ๋ย ข้ายังมิได้มีระบบ เจ้าก็บอกให้ข้าพึ่งตนเอง ครั้นข้ามีระบบแล้ว เจ้าก็ยังบอกให้ข้าพึ่งตนเอง เช่นนั้นระบบที่มีมา มิใช่ว่าไร้ค่าไปแล้วหรืออย่างไร!”
ระบบ ให้ตายเถอะ
【หน้าปัจจุบันของคัมภีร์ร้อยชาติที่ยังเหลือ : 100】
【คัมภีร์ร้อยชาติ: หลังจากที่สิ้นชีพสามารถที่จะกลับไปยังจุดเริ่มต้น เปิดชีวิตใหม่อีกครา】
【เมื่อเริ่มใหม่ สามารถเลือกเก็บหนึ่งสิ่งจากสมบัติ ระดับพลัง อายุขัยของชาติเดิม หรือสละทั้งหมดเพื่อปลุกพรสวรรค์หนึ่งประการ】
ท่านพ่อ มิเป็นไรแล้ว
ลวี่หยางพลันเร่งเร้าด้วยความตื่นเต้นคัมภีร์ร้อยชาตินี่มันทรัพย์ล้ำค่าปานใด หากใช้ให้เหมาะสม ย่อมช่วยให้เขาโผนทะยานสู่ฟ้า!
“ผู้ที่ถูกเรียกชื่อ ออกมายืนเบื้องหน้าข้า”
ทันใดนั้น ชายชุดดำผู้หนึ่งปรากฏกาย มือถือสมุดรายชื่อเล่มหนึ่ง ข้างกายลอยด้วยประทีปดวงหนึ่ง ใบหน้าเย็นเยียบชวนให้สะท้าน
“หยดโลหิตลงในประทีปชะตาข้างกายข้า จุดไฟชะตาตั้งแต่นี้ไปพวกเจ้าก็คือศิษย์ที่จดทะเบียนของนิกายศักดิ์สิทธิ์แล้ว”
เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น กลับไม่มีผู้ใดแสดงสีหน้ายินดี
เพราะผู้ที่ถูกส่งมาถึงที่นี่ ส่วนใหญ่ล้วนได้ยินชื่อเสียงอันเกรียงไกรและโหดร้ายของนิกายศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว ต่างรู้ว่าศิษย์ที่จ
