ทธิ์+กําหนดงานเขียนเพื่อ ‘เอาเงินฟาดหัว’
นักเขียนตัวท็อปในเว็บจงเตี่ยนจงเหวิน สําหรับนักเขียนตัวท็อปเหล่านี้ จะเขียนงานเพื่อขายลิขสิทธิ์หรือกินส่วนแบ่ง
รายได้ยังไงก็ได้เงินเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับว่าทางไหนทําเงินได้มากกว่ากัน การเขียนงานตามกําหนดนั้นง่ายกว่า ค่าต้นฉบับตามจํานวนคําก็เพิ่มข้ึนเกือบสอง
เท่า เขียนเล่นๆ ขําๆ ทุกวันก็ทําเงินได้เหมือนที่ผ่านมา มีเหตุผลอะไรให้ไม่ทําด้วยล่ะ ถ้าส่วนแบ่งรายได้ที่ผ่านมาอยู่ที่หนึ่งพันหยวนต่อหนึ่งพันคํา นักเขียนก็จะได้เงิน สามแสนหยวนต่อเดือนจากการเขียนนิยายสามแสนคํา ตามเกณฑ์การซื้อลิขสิทธิ์ค่า ต้นฉบับจะเพิ่มเป็นสามเท่าเพราะงั้นเขียนแค่หน่ึงแสนคําต่อเดือนก็ได้เงินเท่าเดิมแล้ว แต่ภาระงานลดลงจากเดมิมาก!
ถึงระบบซื้อลิขสิทธิ์จะขึ้นอยู่กับความสมัครใจ ไม่ได้มัดมือชก แต่เผยเชียนก็คิด
ว่าคงไม่มีใครปฏิเสธข้อเสนอดีๆ แบบนี้หรอก มีใครบ้างที่จะไม่สนเงิน ทําแบบนี้รายได้ของนักเขียนก็จะไม่ได้รับผลกระทบและถ้าเว็บไซต์ขาดทุนเผย
เชียนก็บรรลเุป้าหมาย เห็นได้ชัดว่าหม่าอี้ฉวินก็รู้เรื่องนี้ดี เขาจึงตกใจมาก ไม่รู้ว่าบอสเผยต้องการจะทํา
อะไรกันแน่ ถึงจะขึ้นอยู่กับนักเขียนว่าอยากขายนิยายหรือไม่ แต่จากราคาที่เสนอให้ก็น่าจะมี
นักเขียนตัวท็อปแค่ไม่ก่ีคนที่ปฏิเสธ แน่นอนว่าเป็นเรื่องดีสําหรับนักเขียน แต่สําหรับเว็บไซต์ถือว่าเสี่ยงมาก ถ้าไม่
ระวังอาจขาดทุนครั้งใหญ่ได้
หม่าอี้ฉวินค
