ิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามออกไป “บอสเผยครับ สัญญาซื้อลิขสิทธิ์มี ข้อจํากัดเพิ่มเติมไหมครับ ถ้าไม่มีใครอ่านผลงานที่นักเขียนเขียนจะทํายังไงเหรอครับ ให้นักเขียนตัดจบก่อนกาํหนดหรือบังคับให้แก้งานได้ไหมครับ” เผยเชียนส่ายหน้า “ไม่มีข้อจํากัดอื่น แต่มีข้อจํากัดเรื่องจํานวนคํา แต่ละเรื่องต้อง มีจํานวนคําระหว่างหนึ่งแสนถึงห้าแสนคํา ถ้าเกินห้าแสนคําจะไม่ได้เงิน ต้องเปิดเรื่อง ใหม่” สาเหตุที่ต้องกําหนดจํานวนคําก็เพื่อสร้างความลําบากให้กับนักเขียนเหล่านี้ที่เคย
ชินกับการเขียนนิยายยาวๆ ตอนนี้มาตรฐานจํานวนคําของเว็บโนเวลอยู่ที่สองถึงสามล้านคํา มีหลายคนที่
เขียนได้เกินห้าล้านคาํ ดังนั้นเวลานักเขียนวางโครงเรื่องพวกเขาจะคุ้นชินกับการวางโครงเรื่องยาวสอง ล้านคําขึ้นไป นักเขียนมากประสบการณ์สามารถรังสรรค์ผลงานยอดเยี่ยมท่ีมีความ ยาวประมาณนี้ได้สบายๆ เพราะเคยชินแล้ว แต่พอต้องบีบเนื้อเรื่องให้เหลือหนึ่งแสนถึงห้าแสนคําและแต่งเป็นเรื่องสั้น พวก
เขาก็ต้องรังสรรค์งานในแบบที่ตัวเองไม่ถนัด กลับกันนักอ่านเว็บโนเวลส่วนใหญ่ชอบอ่านผลงานยาวๆ และไม่สนใจเรื่องสั้น ทําแบบนี้โอกาสที่จะทําเงินได้จากนิยายเหล่านี้ก็จะลดลงไปอีก หม่าอี้ฉวินถามขึ้นอีก “เราสามารถบอกเลิกสัญญาในกรณีที่นักเขียนทําผลงานไม่
ดีออกมาติดต่อกันได้ไหมครับ” เผยเชียนอยากจะตอบว่าไม่ได้แต่ก็รู้สึกว่าไม่สมเหตุสมผล นักเขียนเข็นออกมา แต่ผลงานขยะแต่ทางเว็บไซต์กลั
