ฤทธาจารย์มองข้ามประโยชน์ของวิถีบำเพ็ญและประเมินพลังของตนเองสูงเกินไป สิ่งนี้ย้ำเตือนเจียงฉางเซิงให้ระวังมากขึ้น เขาต้องทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นมากเท่าที่จะเป็นไปได้ และต้องพยายามทำให้วิถีเซียนแข็งแกร่งขึ้นมากเท่าที่จะเป็นไปได้ ก่อนที่ปฐมบรรพจารย์มหามรรคาจะปรากฏตัวด้วยตนเอง เขาจะยึดการพัฒนาและการเพิ่มความแข็งแกร่งเป็นจุดมุ่งหมายสำคัญ
ดูจากความทรงจำที่ได้รับมา วิถีเซียนมหาฤทธิ์สู้วิถีเซียนในปัจจุบันของเขาไม่ได้ ความทรงจำก้อนนี้ไม่ทำให้เจียงฉางเซิงเหนื่อยล้าสักนิด จิตขั้นผู้สรรค์สร้างมรรคาของเขารองรับความทรงจำระดับเดียวกับความทรงจำของฤทธาจารย์รวดเดียวซ้ำกันร้อยครั้งก็ยังไหว
เขาหันไปสอดส่องวิถีเซียนอีกสักหน่อยก่อน หลังจากนั้นก็รับสืบทอดความทรงจำเกี่ยวกับวิถีเซียนต่อ หนนี้เขาเลือกรับความทรงจำของช่วงสื่อผู้เป็นคนแรกสุด ฤทธาจารย์เคยบอกว่าพันมหาโลกาแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน ถ้าเช่นนั้นก็หมายความว่า ไม่ใช่ยิ่งเก่าแก่แล้วจะยิ่งแข็งแกร่ง
ไม่นานนัก จิตของเขาก็เข้าไปในความทรงจำของช่วงสื่อที่ส่งต่อมา เขาปรากฏตัวในความมืดมิดแห่งหนึ่ง สี่ด้านแปดทิศไม่มีอะไรทั้งสิ้น
“นี่มัน…ปฐมบรรพกาล!”
เจียงฉางเซิงกวาดสายตามอง เขารู้ส
