“เจ้า…”
ทัณฑ์ริษยามองเข็มเทพสีม่วงในมือเจียงฉางเซิงพลางพูดด้วยเสียงสั่น ความตกใจและหวาดกลัวภายในใจเขาไม่อาจใช้คำพูดมาบรรยายได้แล้ว
นั่นคือห้วงสมุทรกำเนิดฟ้าเชียวนะ!
ไม่นึกเลยว่ามรรคาจารย์จะรวมไว้ในมือได้!
เดี๋ยวก่อนนะ!
อภินิหารนี้หรือว่าจะเป็น…
ทัณฑ์ริษยารีบถาม “นี่คือมหาวิชาหวนคืนเอกภาพหรือ”
เจียงฉางเซิงเหล่ตามองเขาจากข้างบน “ถูกต้อง อีกเดี๋ยวข้าจะต้องเผชิญหน้ากับเจตจำนงมหามรรคาแล้ว เจ้าคิดจะทำอย่างไร”
เขารู้สึกได้ถึงการสอดส่องของเจตจำนงมหามรรคา เมื่อเขากลับไปถึงพันมหาโลกา การต่อสู้ระหว่างเขากับเจตจำนงมหามรรคาก็จะเริ่มขึ้น มิหนำซ้ำครั้งนี้ยังต่างกับทุกครั้งในอดีต เขาไม่ได้เผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตอีกแล้ว แต่เป็นเจตจำนงทรงภูมิปัญญาที่อยู่เหนือกว่าสามพันมหามรรคา
ทัณฑ์ริษยานึกไปถึงร่างมายาของผานกู่เมื่อครู่นี้ ภายในใจเขาตื่นตระหนกมาก จู่ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะเลือกอย่างไรดี แต่ในตอนที่เขาสบตากับเจียงฉางเซิง เขาก็เอ่ยขึ้น “ก็ต้องช่วยเจ้าอยู่แล้ว พวกเราตกลงกันแล้วนี่”
เจียงฉางเซิงได้ฟังเช่นนั้นก็ไม่ได้ตอบอะไร แต่เก็บเข็มเทพสีม่วงที่แปลงจากห้วงสมุทรกำเนิดฟ้าเข้าไปในแขนเสื้อ เขาไม่ได้กลับไปในทันที แต่โคจรพลัง
