โลกที่กำลังบ้าคลั่งขยายตัวอย่างรวดเร็ว ในตอนที่ใกล้จะโดนร่างมายาของผานกู่นั้นก็หยุดลง อาณาบริเวณโดยรอบไม่ได้กว้างมาก แต่ก็มากพอที่จะทำลายร่างจำแลงของมรรคาไปได้เจ็ดส่วน
กลางทะเลสวรรค์ปรากฏดินแดนความมืดขึ้น ไม่อาจฟื้นฟูได้ เจียงฉางเซิงพลันกระโดดขึ้นมา สังหารร่างจำแลงของมรรคาอื่นต่อ อัสนีสวรรค์นับไม่ถ้วนไล่ล่าเขาไม่หยุด
ร่างมายาของผานกู่แผดเสียงคำรามพลางกวัดแกว่งขวานไปเรื่อยๆ การเหวี่ยงขวานเร็วขึ้นทีละนิด เหมือนกำลังเสียสติ น่าสะพรึงกลัวถึงที่สุด ปราณขวานสีดำจำนวนมากแฝงไว้ด้วยพลังอันเป็นที่สุด ทะลุทะลวงท้องนภาอย่างไม่ขาดสาย คิดจะทำลายเคราะห์อัสนีนี้ ทว่าเคราะห์นี้คือเจตจำนงของมรรคา จึงไม่มีที่สิ้นสุด
เจียงฉางเซิงกำลังต่อสู้อย่างดุเดือด ต่อให้พลังของเขาจะเหนือกว่าขั้นองค์เจตจำนงมรรคาไปมาก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับร่างจำแลงของมรรคาอันไร้ที่สิ้นสุดก็ยังตึงมืออยู่เล็กน้อย สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือทุกครั้งที่อัสนีสวรรค์สมควรตายนั่นผ่าลงที่ตัวเขาก็จะลบล้างพลังอาคมของเขาไปด้วย
ต่อให้เป็นความเร็วพลังอาคมระดับขั้นพรหมเซียนทองกำเนิดจักรวาลอย่างเขาก็ยังต้านไม่ไหว แต่เขาก็ได้เรียนรู้วิชาขับเคลื่อนมหามรรคาอนธ