เจียงฉางเซิงพึ่งพาโล่แต้มเซ่นไหว้ แล้วอาศัยจังหวะนั้นสำรวจร่างที่อยู่ใจกลางแสงสีขาวในกลุ่มเมฆอย่างถี่ถ้วน ร่างนั้นแตกต่างจากมรรคาที่เขาเคยเห็นในทวนปฐมนิพพาน นี่เป็นร่างที่เหมือนมนุษย์อย่างสมบูรณ์
การผ่านด่านเคราะห์ดำเนินต่อไป!
อำนาจสวรรค์เพิ่มพลังขึ้นอย่างต่อเนื่อง มันสร้างแรงกดดันให้เจียงฉางเซิงมากขึ้นทุกที ขนาดเขายังเป็นเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงราชันเซียนกาลเวลากับทัณฑ์ริษยา
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ราชันเซียนกาลเวลาก็ทนไม่ไหว เขากัดฟันกรอดแล้วออกไปจากห้วงสมุทรกำเนิดฟ้า
ฝั่งทัณฑ์ริษยาแม้เขาจะต่อสู้ไม่เก่ง แต่อย่างไรเขาก็เป็นร่างจำแลงของเจตจำนงแห่งมหามรรคา แม้ลำบากมาก แต่เขายังทนอยู่ต่อได้
เวลานี้สายตาของเขาจ้องเขม็งไปยังหมอกสีม่วงที่อยู่รอบตัวเจียงฉางเซิง เขามองเห็นพลังที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
สัญชาตญาณบอกเขาว่านี่คือมหามรรคาชนิดหนึ่ง เพียงแต่มันไม่ใช่ของพันมหาโลกา!
“เจ้าหมอนี่มีพลังเช่นนี้ได้อย่างไร…หรือว่าจะเป็นมรดกของวิถีเซียน มรดกของวิถีเซียนมีสภาพเป็นเช่นไรกันแน่…”
ในใจทัณฑ์ริษยาเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย ก่อนเขาแตกคอกับเจตจำนงแห่งมหามรรคา เขากับกำเนิดทัณฑ์เคยตระเวนค้นหาในพันมหาโลกา ตั้งใจจะตามหาม
